Salm 92
Cân o fawl
Salm. Cân ar gyfer y dydd Saboth.
1Mae’n beth da diolch i’r ARGLWYDD,
a chanu mawl i dy enw di, y Duw Goruchaf.
2Canu yn y bore am dy gariad,
a chyda’r nos am dy ffyddlondeb,
3i gyfeiliant offeryn dectant a nabl
a thannau’r delyn.
4Ti’n fy ngwneud i mor hapus, O ARGLWYDD;
a dw i’n canu’n uchel o achos y cwbl rwyt ti’n wneud.
5Ti’n gwneud pethau mawr, O ARGLWYDD!
Mae dy feddyliau di mor ddwfn.
6Dim ond twpsyn sydd ddim yn gweld hynny;
dim ond ffŵl fyddai ddim yn deall!
7Mae pobl ddrwg yn llwyddo – ond maen nhw fel glaswellt.
Er bod y rhai sy’n gwneud drwg fel petaen nhw’n blodeuo,
byddan nhw’n cael eu dinistrio am byth!
8Ond ti ydy’r Un sydd uwchlaw popeth,
a hynny am byth, O ARGLWYDD.
9Bydd dy elynion di, ARGLWYDD,
bydd dy elynion di’n cael eu dinistrio!
Bydd pawb sy’n gwneud drygioni yn cael eu gwasgaru!
10Ti wedi fy ngwneud i’n gryf fel ych gwyllt;
ti wedi fy eneinio i ag olew iraidd.
11Bydda i’n cael gweld y gelynion sy’n fy ngwylio yn cael eu trechu;
a chlywed y rhai drwg sy’n ymosod arna i’n chwalu.
12Ond bydd y rhai cyfiawn yn blodeuo fel palmwydd;
ac yn tyfu’n gryf fel coed cedrwydd yn Libanus.
13Maen nhw wedi’u plannu yn nheml yr ARGLWYDD,
ac yn blodeuo yn yr iard sydd yno.
14Byddan nhw’n dal i roi ffrwyth pan fyddan nhw’n hen;
byddan nhw’n dal yn ffres ac yn llawn sudd.
15Maen nhw’n cyhoeddi fod yr ARGLWYDD yn gyfiawn –
mae e’n graig saff i mi,
a does dim anghyfiawnder yn agos ato.