Read the Bible

¹Fel eira yn yr haf a glaw adeg cynhaeaf,

dydy anrhydedd ddim yn siwtio ffŵl.

²Fel aderyn y to yn gwibio heibio neu wennol yn hedfan,

dydy melltith heb ei haeddu ddim yn gorffwys.

³Chwip i geffyl a ffrwyn i asyn,

a gwialen i gefn ffyliaid.

⁴Paid ateb ffŵl fel mae e’n siarad,

neu byddi di’n debyg iddo;

⁵ateb ffŵl fel mae e’n siarad,

a bydd e’n meddwl ei fod e’n glyfar.

⁶Mae anfon neges drwy law ffŵl

fel rhywun yn mwynhau gwneud niwed iddo’i hun.

⁷Mae dihareb yn cael ei hadrodd gan ffŵl

fel coesau rhywun cloff yn hongian yn llipa.

⁸Mae rhoi anrhydedd i ffŵl

mor wirion â rhwymo carreg mewn ffon dafl.

⁹Mae dihareb yn cael ei hadrodd gan ffŵl,

fel llwyn o fieri yn llaw meddwyn.

¹⁰Mae’r un sy’n cyflogi ffŵl neu feddwyn

fel bwasaethwr yn anafu pawb sy’n mynd heibio.

¹¹Mae ffŵl sy’n ailadrodd beth wnaeth e,

fel ci yn mynd yn ôl at ei chwŷd.

¹²Mae mwy o obaith i ffŵl

nag i rywun sy’n meddwl ei fod yn gwybod popeth.

¹³Mae’r diogyn yn dweud, “Mae yna lew ar y ffordd!

Mae e’n rhydd yn y stryd!”

¹⁴Mae diogyn yn troi ar ei wely

fel drws yn siglo’n ôl a blaen ar ei golfachau!

¹⁵Mae’r diogyn yn estyn ei law am fwyd,

ond yn blino gorfod ei godi i’w geg.

¹⁶Mae’r diogyn yn meddwl ei fod e’n gallach

na saith o bobl sy’n rhoi cyngor da.

¹⁷Mae busnesa yn ffrae rhywun arall

fel gafael mewn ci peryglus wrth ei glustiau.

^18-19Mae twyllo rhywun arall ac wedyn dweud, “Dim ond jôc oedd e,”

fel dyn gwallgo yn taflu ffaglau tân a saethau marwol i bob cyfeiriad.

²⁰Mae tân yn diffodd os nad oes coed i’w llosgi,

ac mae ffrae yn tawelu os nad oes rhywun yn hel clecs.

²¹Ond mae rhywun sy’n dechrau ffrae

fel rhoi glo ar farwor neu goed ar y tân.

²²Mae gwrando ar glecs fel bwyd blasus –

mae’r cwbl yn cael ei lyncu.

²³Mae tafod sy’n rhy barod a bwriad sy’n ddrwg

fel farnis clir ar botyn pridd.

²⁴Mae gelyn yn smalio,

ond ei fwriad ydy twyllo;

²⁵paid â’i gredu pan mae’n dweud pethau caredig,

achos mae pob math o bethau ffiaidd ar ei feddwl.

²⁶Mae’n cuddio’i gasineb drwy dwyll,

ond bydd ei ddrygioni yn dod yn amlwg i bawb.

²⁷Mae rhywun yn gallu cloddio twll a syrthio i’w drap ei hun;

pan mae rhywun yn rholio carreg, gall rolio yn ôl drosto!

²⁸Mae tafod celwyddog yn casáu’r rhai mae’n eu brifo;

ac mae seboni yn arwain i ddinistr.