Jona 2
Jona yn gweddïo ar Dduw
1Dyma Jona yn gweddïo ar yr ARGLWYDD ei Dduw o fol y pysgodyn.
2Rôn i mewn trafferthion;
dyma fi’n galw ar yr ARGLWYDD,
a dyma fe’n fy ateb i.
Gwaeddais am dy help di,
o ganol byd y meirw,
a dyma ti’n gwrando arna i!
3Teflaist fi i’r dyfnder;
i waelod y môr.
Roedd y cerrynt o’m cwmpas,
a’r tonnau mawr yn torri uwch fy mhen.
4Rôn i’n meddwl fy mod i wedi cael
fy ysgubo i ffwrdd gen ti am byth,
ac y byddwn i byth yn cael gweld
dy deml sanctaidd di eto!
5Rôn i bron boddi –
roedd y môr dwfn o’m cwmpas,
a gwymon wedi lapio am fy mhen.
6Rôn i wedi suddo
at waelod isa’r mynyddoedd.
Roedd giatiau’r ddaear ddofn
wedi cloi tu ôl i mi am byth.
Ond dyma ti, ARGLWYDD Dduw,
yn fy achub i o’r Pwll dwfn.
7Pan oedd fy mywyd yn llithro i ffwrdd,
dyma fi’n galw arnat ti, ARGLWYDD;
a dyma ti’n gwrando ar fy ngweddi
o dy deml sanctaidd.
8Mae’r rhai sy’n addoli eilunod diwerth
yn troi cefn ar dy drugaredd di.
9Ond dw i am offrymu aberth i ti,
a chanu mawl i ti’n gyhoeddus.
Bydda i’n gwneud beth dw i wedi’i addo!
Yr ARGLWYDD ydy’r un sy’n achub!
10Yna dyma’r ARGLWYDD yn dweud wrth y pysgodyn am chwydu Jona ar dir sych.