Read the Bible

²Gwrandwch ar hyn chi arweinwyr;

a phawb arall sy’n byw yn y wlad, daliwch sylw!

Ydych chi wedi gweld y fath beth?

Oes rhywbeth fel yma wedi digwydd erioed o’r blaen?

³Dwedwch wrth eich plant am y peth.

Gwnewch yn siŵr y bydd eich plant yn dweud wrth eu plant nhw,

a’r rheiny wedyn wrth y genhedlaeth nesaf.

⁴Mae un haid o locustiaid ar ôl y llall

wedi dinistrio’r cnydau i gyd!

Beth bynnag oedd wedi’i adael ar ôl gan un haid

roedd yr haid nesaf yn ei fwyta!

⁵Sobrwch, chi griw meddw, a dechrau crio!

Chi yfwyr gwin, dechreuwch udo!

Does dim ar ôl! Mae’r gwin melys

wedi’i gymryd oddi arnoch.

⁶Mae byddin fawr bwerus yn ymosod ar fy ngwlad –

gormod ohonyn nhw i’w cyfrif!

Mae ganddyn nhw ddannedd fel llew

neu lewes yn rhwygo’r ysglyfaeth.

⁷Maen nhw wedi dinistrio’r coed gwinwydd,

a does dim ar ôl o’r coed ffigys.

Maen nhw wedi rhwygo’r rhisgl i ffwrdd,

a gadael y canghennau’n wynion.

⁸Wylwch! Udo’n uchel

fel merch ifanc yn galaru mewn sachliain

am fod y dyn roedd hi ar fin ei briodi wedi marw.

⁹Does neb yn gallu mynd ag offrwm o rawn i’r deml

nac offrwm o ddiod i’w gyflwyno i’r ARGLWYDD.

Mae’r offeiriaid sydd i fod i wasanaethu’r ARGLWYDD yn galaru.

¹⁰Mae’r caeau’n wag.

Does dim byd yn tyfu ar y tir.

Does dim cnydau ŷd na haidd,

dim grawnwin i roi ei sudd,

a dim olew o’r olewydd.

¹¹Mae’r ffermwyr wedi anobeithio,

a’r rhai sy’n gofalu am y gwinllannoedd yn udo crio.

Does dim ŷd na haidd yn tyfu;

mae’r cnydau i gyd wedi methu.

¹²Mae’r gwinwydd wedi crino,

ac mae’r coed olewydd wedi gwywo.

Does dim pomgranadau,

dim datys, a dim afalau.

Mae’r coed ffrwythau i gyd wedi crino;

Ac mae llawenydd y bobl wedi gwywo hefyd!

¹³Chi’r offeiriaid, gwisgwch sachliain a dechrau galaru.

Crïwch yn uchel, chi sy’n gwasanaethu wrth yr allor.

Weision Duw, treuliwch y nos yn galaru mewn sachliain,

am fod neb yn dod ag offrwm i’r deml.

Does neb bellach yn dod ag offrwm o rawn

nac offrwm o ddiod i’w gyflwyno i’r ARGLWYDD.

¹⁴Trefnwch ddiwrnod pan fydd pawb yn ymprydio;

yn stopio gweithio, ac yn dod at ei gilydd i addoli Duw.

Dewch â’r arweinwyr a phawb arall at ei gilydd

i deml yr ARGLWYDD eich Duw;

dewch yno i weddïo ar yr ARGLWYDD.

¹⁵O na! Mae dydd barn yr ARGLWYDD yn agos!

Mae’r Duw sy’n rheoli popeth yn dod i’n dinistrio ni!

Bydd yn ddiwrnod ofnadwy!

¹⁶Does gynnon ni ddim bwyd o’n blaenau,

a dim byd i ddathlu’n llawen yn nheml Dduw!

¹⁷Mae’r hadau wedi sychu yn y ddaear.

Mae’r stordai’n wag a’r ysguboriau’n syrthio.

Does dim cnydau i’w rhoi ynddyn nhw!

¹⁸Mae’r anifeiliaid yn brefu’n daer.

Mae’r gwartheg yn crwydro mewn dryswch,

am fod dim porfa iddyn nhw.

Mae hyd yn oed y defaid a’r geifr yn dioddef.

¹⁹ARGLWYDD, dw i’n galw arnat ti am help.

Mae’r tir pori fel petai tân wedi’i losgi;

a fflamau wedi difetha’r coed i gyd.

²⁰Mae’r anifeiliaid gwyllt yn brefu arnat ti

am fod pob ffynnon a nant wedi sychu,

a thir pori’r anialwch wedi’i losgi gan dân.