Read the Bible

‘Dw i’n cofio mor awyddus oeddet ti i’m plesio i,

a’r cariad roeddet ti’n ei ddangos,

fel merch ifanc ar fin priodi.

Dyma ti’n fy nilyn i drwy’r anialwch

mewn tir oedd heb ei drin.

³Roedd Israel wedi’i chysegru i’r ARGLWYDD,

fel ffrwyth cyntaf ei gynhaeaf.

Roedd pawb oedd yn ei chyffwrdd

yn cael eu cyfri’n euog,

a byddai dinistr yn dod arnyn nhw.’”

“Pa fai gafodd eich hynafiaid yno i

eu bod wedi crwydro mor bell oddi wrtho i?

Dilyn delwau diwerth,

a gwneud eu hunain yn dda i ddim.

⁶Wnaethon nhw ddim gofyn,

‘Ble mae’r ARGLWYDD

ddaeth â ni allan o wlad yr Aifft,

a’n harwain ni drwy’r anialwch –

ein harwain drwy dir diffaith

oedd yn llawn tyllau, tir sych a thywyll,

tir does neb yn mynd drwyddo,

a lle does neb yn byw?’

⁷Des i â chi i dir ffrwythlon

a gadael i chi fwynhau ei ffrwyth a’i gynnyrch da.

Ond pan aethoch i mewn yno

dyma chi’n llygru’r tir,

a gwneud y wlad rois i’n etifeddiaeth i chi

yn ffiaidd yn fy ngolwg i.

⁸Wnaeth yr offeiriaid ddim gofyn,

‘Ble mae’r ARGLWYDD?’

Doedd y rhai sy’n dysgu’r Gyfraith

ddim yn fy nabod i.

Roedd yr arweinwyr yn gwrthryfela yn fy erbyn,

a’r proffwydi’n rhoi negeseuon ar ran y duw Baal,

ac yn dilyn delwau diwerth.

⁹Felly, dyma fi eto’n dod â cyhuddiad yn eich erbyn chi,

a bydda i’n cyhuddo eich disgynyddion chi hefyd.”

¹⁰“Ewch drosodd i ynys Cyprus i weld,

neu anfonwch rywun i Cedar i ymchwilio.

Ydy’r fath beth wedi digwydd erioed o’r blaen?

¹¹Oes gwlad arall wedi newid ei duwiau?

(A dydy’r rheiny ddim yn dduwiau go iawn!)

Ond mae fy mhobl i wedi fy ffeirio i, y Duw gwych,

am ‘dduwiau’ sy’n ddim ond delwau diwerth.

¹²Mae’r nefoedd mewn sioc

fod y fath beth yn gallu digwydd!

Mae’n ddychryn! Mae’r peth yn syfrdanol!”

¹³“Mae fy mhobl wedi gwneud dau beth drwg:

maen nhw wedi troi cefn arna i,

y ffynnon o ddŵr glân gloyw,

a chloddio pydewau iddyn nhw’u hunain –

pydewau wedi cracio sydd ddim yn dal dŵr!”

¹⁴“Ydy Israel yn gaethwas? Na!

Gafodd e ei eni’n gaethwas? Naddo!

Felly, pam mae e’n cael ei gipio gan y gelyn?

¹⁵Mae’r gelyn yn rhuo drosto

fel llewod ifanc yn rhuo’n swnllyd.

Mae’r wlad wedi’i difetha,

a’i threfi’n adfeilion

heb neb yn byw yno bellach.

¹⁶A daw milwyr yr Aifft, o drefi Memffis a Tachpanches

i siafio’ch pennau chi, bobl Israel.

¹⁷Ti, Israel, ddaeth â hyn arnat dy hun,

drwy droi dy gefn ar yr ARGLWYDD dy Dduw

pan oedd e’n dangos y ffordd i ti.

¹⁸Felly beth ydy pwynt mynd i lawr i’r Aifft

neu droi at Asyria am help?

Ydy yfed dŵr afon Nîl neu’r Ewffrates

yn mynd i dy helpu di?

¹⁹Bydd dy ddrygioni’n dod â’i gosb,

a’r ffaith i ti droi cefn arna i

yn dysgu gwers i ti.

Cei weld fod troi cefn ar yr ARGLWYDD dy Dduw

a dangos dim parch tuag ata i

yn ddrwg iawn ac yn gwneud niwed mawr,”

²⁰“Ymhell bell yn ôl torrais yr iau oedd ar dy war

a dryllio’r rhaffau oedd yn dy rwymo;

ond dyma ti’n dweud, ‘Wna i ddim dy wasanaethu di!’

Felly addolaist dy ‘dduwiau’ ar ben pob bryn

a than pob coeden ddeiliog,

a gorweddian ar led fel putain.

²¹Rôn i wedi dy blannu di yn y tir

fel gwinwydden arbennig o’r math gorau.

Sut wnest ti droi’n winwydden wyllt

a’i ffrwyth yn ddrwg a drewllyd?

²²Gelli drio defnyddio powdr golchi

a llwythi o sebon i geisio ymolchi,

ond dw i’n dal i weld staen dy euogrwydd di.”

²³“Sut elli di ddweud, ‘Dw i ddim yn aflan.

Wnes i ddim addoli duwiau Baal’?

Meddylia beth wnest ti yn y dyffryn!

Rwyt fel camel ifanc yn rhuthro i bob cyfeiriad

a ddim yn gwybod ble i droi!

²⁴Rwyt fel asen wyllt wedi’i magu yn yr anialwch

yn sniffian yr awyr am gymar pan mae’n amser paru.

Does dim modd ei dal hi’n ôl pan mae’r nwyd yna.

Does dim rhaid i’r asynnod flino yn rhedeg ar ei hôl,

mae hi yna’n disgwyl amdanyn nhw adeg paru.

²⁵Paid gadael i dy esgidiau dreulio

a dy wddf sychu yn rhedeg ar ôl duwiau eraill.

Ond meddet ti, ‘Na, does dim pwynt!

Dw i’n caru’r duwiau eraill yna,

a dw i am fynd ar eu holau nhw eto.’

²⁶Fel lleidr, dydy Israel ddim ond yn teimlo cywilydd

pan mae wedi cael ei ddal!

Brenhinoedd a swyddogion, offeiriaid a phroffwydi

– maen nhw i gyd yr un fath.

²⁷Maen nhw’n dweud wrth ddarn o bren, ‘Ti ydy fy nhad i!’

ac wrth garreg, ‘Ti ydy fy mam, ddaeth â fi i’r byd!’

Ydyn, maen nhw wedi troi cefn arna i

yn lle troi ata i.

Ond wedyn, pan maen nhw mewn trafferthion

maen nhw’n gweiddi arna i, ‘Tyrd, achub ni!’

²⁸Felly, ble mae’r duwiau rwyt ti wedi’u gwneud i ti dy hun?

Gad iddyn nhw ddod i dy achub di, os gallan nhw,

pan wyt ti mewn trafferthion!

Wedi’r cwbl, Jwda, mae gen ti gymaint o dduwiau

ag sydd gen ti o drefi!

²⁹Pam dych chi’n rhoi’r bai arna i?

Chi ydy’r rhai sydd wedi gwrthryfela yn fy erbyn i.”

³⁰“Dyma fi’n cosbi dy bobl, ond doedd dim pwynt;

doedden nhw ddim yn fodlon cael eu cywiro.

Chi eich hunain laddodd eich proffwydi

fel llew ffyrnig yn ymosod ar ei brae.”

³¹Bobl, gwrandwch beth mae’r ARGLWYDD yn ei ddweud!

“Ydw i wedi bod fel anialwch i Israel?

Ydw i wedi bod fel tir tywyll i chi?

Felly, pam mae fy mhobl yn dweud,

‘Dŷn ni’n rhydd i wneud beth leiciwn ni.

Dŷn ni ddim am droi atat byth eto’?

³²Ydy merch ifanc yn anghofio gwisgo’i thlysau?

Ydy priodferch yn anghofio’i gwisg briodas?

Na! – Ond mae fy mhobl wedi fy anghofio i

ers gormod o flynyddoedd i’w cyfri.

³³Ti’n un da iawn

am redeg ar ôl dy gariadon.

Byddai’r butain fwya profiadol

yn dysgu lot fawr gen ti!

³⁴Ar ben hynny, mae olion gwaed

y tlawd a’r diniwed ar eich dillad,

er eich bod chi ddim wedi’u dal nhw

yn torri i mewn i’ch tai.

Ac eto, er gwaetha’r cwbl ³⁵ti’n dal i ddweud,

‘Dw i wedi gwneud dim byd o’i le;

does bosib ei fod e’n dal yn ddig hefo fi!’

Gwylia dy hun! Dw i’n mynd i dy farnu di

am ddweud, ‘Dw i ddim wedi pechu.’

³⁶Pam wyt ti’n ei chael hi mor hawdd newid ochr?

Gofyn am help un, ac wedyn y llall!

Byddi di’n cael dy siomi gan yr Aifft

yn union fel y cest ti dy siomi gan Asyria.

³⁷Byddi’n dod allan o’r sefyllfa yma

hefo dy ddwylo dros dy wyneb mewn cywilydd.

Mae’r ARGLWYDD wedi gwrthod y rhai rwyt ti’n pwyso arnyn nhw;

fyddi di ddim yn llwyddo gyda’u help nhw.