Read the Bible

¹Edrych! Mae’r ARGLWYDD

yn difetha’r tir a’i adael yn wag!

Mae’n ei droi â’i ben i lawr,

ac yn gwasgaru’r rhai sy’n byw arno.

²Bydd yr un peth yn digwydd

i’r offeiriad ac i’r bobl gyffredin,

i’r gwas a’i feistr,

i’r forwyn a’i meistres,

i’r gwerthwr a’r prynwr,

i’r benthyciwr a’r un sy’n benthyg,

i’r credydwr a’r un mewn dyled.

³Bydd y tir yn hollol wag – wedi’i ysbeilio’n llwyr.

Yr ARGLWYDD sydd wedi dweud.

⁴Mae’r tir yn sych; mae’n gwywo.

Mae’r byd yn gwanio; mae’n gwywo.

Mae ei phobl bwysica yn wan.

⁵Mae’r tir ei hun wedi’i lygru

gan y rhai sy’n byw arno.

Maen nhw wedi anwybyddu’r ddysgeidiaeth,

newid y deddfau, a thorri’r ymrwymiad oedd i fod am byth.

⁶Dyna pam mae’r wlad wedi’i melltithio’n llwyr,

a’i phobl yn cael eu cosbi.

Dyna pam mae’r rhai sy’n byw ar y tir wedi diflannu,

nes bod bron neb ar ôl.

⁷Mae’r sudd grawnwin yn sychu

a’r coed gwinwydd yn gwywo,

a’r holl hwyl a’r miri’n troi’n riddfan.

⁸Mae sŵn llawen y tambwrîn wedi tewi,

yr holl firi swnllyd wedi peidio,

a sain hyfryd y delyn yn dawel.

⁹Does neb yn canu wrth yfed gwin,

ac mae’r cwrw yn blasu’n chwerw.

¹⁰Dinas mewn anhrefn wedi’i dryllio!

Pob tŷ wedi’i gau i fyny, rhag i rywun fynd iddo.

¹¹Mae pobl yn gweiddi am win ar y strydoedd:

mae pob hwyl wedi peidio,

a miri wedi’i daflu allan o’r wlad.

¹²Mae’r ddinas wedi’i gadael mewn llanast llwyr,

a’i giatiau wedi’u dryllio’n ddarnau.

¹³Fel yna bydd hi yn y tir,

ymhlith y gwledydd:

Fel coeden olewydd sy’n cael ei hysgwyd,

a’r lloffa sy’n digwydd pan mae’r cynhaeaf grawnwin drosodd.

¹⁴Ond bydd rhai’n codi eu lleisiau

ac yn gweiddi’n llawen!

Bydd rhai’n canu clod o’r gorllewin

am fod yr ARGLWYDD mor fawreddog.

¹⁵Felly, addolwch yr ARGLWYDD yn y dwyrain

ac ar arfordir ac ynysoedd y gorllewin –

addolwch enw’r ARGLWYDD, Duw Israel.

¹⁶Mae canu i’w glywed o ben draw’r byd:

“Mae’r Un Cyfiawn mor wych!”

Ond wedyn dw i’n dweud:

“Mae ar ben arna i! Mae ar ben arna i! Gwae fi!

Mae bradwyr yn bradychu!

Bradwyr yn bradychu â’u brad!”

¹⁷Panig, pydew a thrap

i bawb sy’n byw yn y wlad!

¹⁸Bydd pawb sy’n ffoi mewn dychryn

yn disgyn i lawr i dwll.

A bydd pawb sy’n dringo o’r twll

yn cael ei ddal mewn trap!

Mae’r llifddorau wedi’u hagor yn yr awyr,

ac mae sylfeini’r ddaear yn crynu.

¹⁹Mae’r tir wedi cracio drosto;

mae wedi hollti’n ddarnau,

ac yn cael ei erydu’n llwyr.

²⁰Mae’r tir yn gwegian fel meddwyn,

ac yn sigledig fel cwt gwyliwr.

Bydd yn cael ei lorio gan euogrwydd,

bydd yn syrthio, a byth yn codi eto!

²¹Bryd hynny, bydd yr ARGLWYDD

yn cosbi pwerau’r awyr uchod

a brenhinoedd y ddaear isod.

²²Byddan nhw’n cael eu casglu at ei gilydd

fel carcharorion mewn dwnsiwn,

a’u cloi yn y carchar,

i wynebu eu tynged ar ôl amser hir.

²³Bydd y lleuad yn cywilyddio a’r haul yn swil,

pan fydd yr ARGLWYDD hollbwerus yn teyrnasu

ar Fynydd Seion ac yn Jerwsalem,

yn ei holl ysblander o flaen arweinwyr y bobl.