information icon
Updated: 23 October 2026

Online Bible

Read the Bible

Version
Book
Chapter

Seffaneia 2

Galwad i Edifeirwch

1Ymgasglwch a dewch ynghyd, genedl ddigywilydd,

2cyn i chwi gael eich gyrru ymaith, a diflannu fel us,

cyn i gynddaredd llid yr ARGLWYDD ddod arnoch,

cyn i ddydd dicter yr ARGLWYDD ddod arnoch.

3Ceisiwch yr ARGLWYDD, holl rai gostyngedig y ddaear sy'n cadw ei ddeddfau;

ceisiwch gyfiawnder, ceisiwch ostyngeiddrwydd;

efallai y cewch guddfan yn nydd llid yr ARGLWYDD.

Yn erbyn Philistia

4Bydd Gasa yn anghyfannedd

ac Ascalon yn ddiffaith;

gyrrir allan drigolion Asdod ganol dydd,

a diwreiddir Ecron.

5Gwae drigolion glan y môr, cenedl y Cerethiaid!

Y mae gair yr ARGLWYDD yn eich erbyn,

O Ganaan, gwlad y Philistiaid:

“Difethaf chwi heb adael trigiannydd ar ôl.”

6A bydd glan y môr yn borfa,

yn fythod i fugeiliaid

ac yn gorlannau i ddefaid.

7Bydd glan y môr yn eiddo i weddill tŷ Jwda;

yno y porant, a gorwedd fin nos yn nhai Ascalon.

Oherwydd bydd yr ARGLWYDD eu Duw yn ymweld â hwy

ac yn adfer eu llwyddiant.

Yn erbyn Moab ac Ammon

8“Clywais wawd Moab

a gwatwaredd yr Ammoniaid,

fel y bu iddynt wawdio fy mhobl

a bygwth eu terfyn.

9Am hynny, cyn wired â'm bod i'n fyw,”

medd ARGLWYDD y Lluoedd, Duw Israel,

“bydd Moab fel Sodom,

a'r Ammoniaid fel Gomorra,

yn dir danadl, yn bentwr o halen, yn ddiffaith am byth.

Bydd y rhai a adawyd o'm pobl yn eu hanrheithio,

a gweddill fy nghenedl yn meddiannu eu tir.”

10Dyma'r tâl am eu balchder,

am iddynt wawdio a bygwth pobl ARGLWYDD y Lluoedd.

11Bydd yr ARGLWYDD yn ofnadwy yn eu herbyn,

oherwydd fe ddarostwng holl dduwiau'r ddaear hyd newyn,

a bydd holl arfordir y cenhedloedd yn ymostwng iddo,

pob un yn ei le ei hun.

Yn erbyn Ethiopia ac Asyria

12Chwithau hefyd, Ethiopiaid,

fe'ch lleddir â'm cleddyf.

13Ac fe estyn ei law yn erbyn y gogledd,

a dinistrio Asyria;

fe wna Ninefe'n anialwch,

yn sych fel diffeithwch.

14Bydd diadelloedd yn gorwedd yn ei chanol,

holl anifeiliaid y maes;

bydd y pelican ac aderyn y bwn

yn nythu yn ei thrawstiau;

bydd y dylluan yn llefain yn ei ffenestr,

a'r gigfran wrth y rhiniog,

am fod y cedrwydd yn noeth.

15Dyma'r ddinas fostfawr

oedd yn byw mor ddiofal,

ac yn dweud wrthi ei hun,

“Myfi, nid oes neb ond myfi.”

Y fath ddiffeithwch ydyw,

lloches i anifeiliaid gwylltion!

Bydd pob un a â heibio iddi

yn chwibanu ac yn codi dwrn arni.

Notes for verses 12–152 entries

Text notes