Read the Bible

¹Gwaeddais yn uchel ar Dduw,

yn uchel ar Dduw, a chlywodd fi.

²Yn nydd fy nghyfyngder ceisiais yr Arglwydd,

ac yn y nos estyn fy nwylo'n ddiflino;

nid oedd cysuro ar fy enaid.

³Pan feddyliaf am Dduw, yr wyf yn cwyno;

pan fyfyriaf, fe balla f'ysbryd.

⁴Cedwaist fy llygaid rhag cau;

fe'm syfrdanwyd, ac ni allaf siarad.

⁵Af yn ôl i'r dyddiau gynt

a chofio am y blynyddoedd a fu;

⁶meddyliaf ynof fy hun yn y nos,

myfyriaf, a'm holi fy hunan,

⁷“A wrthyd yr Arglwydd am byth,

a pheidio â gwneud ffafr mwyach?

⁸A yw ei ffyddlondeb wedi darfod yn llwyr,

a'i addewid wedi ei hatal am genedlaethau?

⁹A yw Duw wedi anghofio trugarhau?

A yw yn ei lid wedi cloi ei dosturi?”

¹⁰Yna dywedais, “Hyn yw fy ngofid:

A yw deheulaw'r Goruchaf wedi pallu?”

¹¹“Galwaf i gof weithredoedd yr ARGLWYDD,

a chofio am dy ryfeddodau gynt.

¹²Meddyliaf am dy holl waith,

a myfyriaf am dy weithredoedd.

¹³O Dduw, sanctaidd yw dy ffordd;

pa dduw sydd fawr fel ein Duw ni?

¹⁴Ti yw'r Duw sy'n gwneud pethau rhyfeddol;

dangosaist dy rym ymhlith y bobloedd.

¹⁵Â'th fraich gwaredaist dy bobl,

disgynyddion Jacob a Joseff.

¹⁶“Gwelodd y dyfroedd di, O Dduw,

gwelodd y dyfroedd di ac arswydo;

yn wir, yr oedd y dyfnder yn crynu.

¹⁷Tywalltodd y cymylau ddŵr,

ac yr oedd y ffurfafen yn taranu;

fflachiodd dy saethau ar bob llaw.

¹⁸Yr oedd sŵn dy daranau yn y corwynt,

goleuodd dy fellt y byd;

ysgydwodd y ddaear a chrynu.

¹⁹Aeth dy ffordd drwy'r môr,

a'th lwybr trwy ddyfroedd nerthol;

ond ni welwyd ôl dy gamau.

²⁰Arweiniaist dy bobl fel praidd,

trwy law Moses ac Aaron.”