Read the Bible

¹Pam, Dduw, y bwriaist ni ymaith am byth?

Pam y myga dy ddigofaint yn erbyn defaid dy borfa?

²Cofia dy gynulleidfa a brynaist gynt,

y llwyth a waredaist yn etifeddiaeth iti,

a Mynydd Seion lle'r oeddit yn trigo.

³Cyfeiria dy draed at yr adfeilion bythol;

dinistriodd y gelyn bopeth yn y cysegr.

⁴Rhuodd dy elynion yng nghanol dy gysegr,

a gosod eu harwyddion eu hunain yn arwyddion yno.

⁵Y maent wedi malurio, fel coedwigwyr

yn chwifio'u bwyeill mewn llwyn o goed.

⁶Rhwygasant yr holl waith cerfiedig

a'i falu â bwyeill a morthwylion.

⁷Rhoesant dy gysegr ar dân,

a halogi'n llwyr breswylfod dy enw.

⁸Dywedasant ynddynt eu hunain, “Difodwn hwy i gyd”;

llosgasant holl gysegrau Duw trwy'r tir.

⁹Ni welwn arwyddion i ni, nid oes proffwyd mwyach;

ac nid oes yn ein plith un a ŵyr am ba hyd.

¹⁰Am ba hyd, O Dduw, y gwawdia'r gwrthwynebwr?

A yw'r gelyn i ddifrïo dy enw am byth?

¹¹Pam yr wyt yn atal dy law,

ac yn cuddio dy ddeheulaw yn dy fynwes?

¹²Ond ti, O Dduw, yw fy mrenin erioed,

yn gweithio iachawdwriaeth ar y ddaear.

¹³Ti, â'th nerth, a rannodd y môr,

torraist bennau'r dreigiau yn y dyfroedd.

¹⁴Ti a ddrylliodd bennau Lefiathan,

a'i roi'n fwyd i fwystfilod y môr.

¹⁵Ti a agorodd ffynhonnau ac afonydd, a sychu'r dyfroedd di-baid.

¹⁶Eiddot ti yw dydd a nos,

ti a sefydlodd oleuni a haul.

¹⁷Ti a osododd holl derfynau daear,

ti a drefnodd haf a gaeaf.

¹⁸Cofia, O ARGLWYDD, fel y mae'r gelyn yn gwawdio,

a phobl ynfyd yn difrïo dy enw.

¹⁹Paid â rhoi dy golomen i'r bwystfilod,

nac anghofio bywyd dy drueiniaid am byth.

²⁰Rho sylw i'th gyfamod,

oherwydd y mae cuddfannau'r ddaear yn llawn

ac yn gartref i drais.

²¹Paid â gadael i'r gorthrymedig droi ymaith yn ddryslyd;

bydded i'r tlawd a'r anghenus glodfori dy enw.

²²Cyfod, O Dduw, i ddadlau dy achos;

cofia fel y mae'r ynfyd yn dy wawdio'n wastad.

²³Paid ag anghofio crechwen dy elynion,

a chrochlefain cynyddol dy wrthwynebwyr.