Read the Bible

¹Bydded i Dduw godi, ac i'w elynion wasgaru,

ac i'r rhai sy'n ei gasáu ffoi o'i flaen.

²Fel y chwelir mwg, chwâl hwy;

fel cwyr yn toddi o flaen tân,

bydded i'r drygionus ddarfod o flaen Duw.

³Ond y mae'r cyfiawn yn llawenhau;

y maent yn gorfoleddu gerbron Duw

ac yn ymhyfrydu mewn llawenydd.

⁴Canwch i Dduw, molwch ei enw,

paratowch ffordd i'r un sy'n marchogaeth trwy'r anialdir;

yr ARGLWYDD yw ei enw, gorfoleddwch o'i flaen.

⁵Tad yr amddifaid ac amddiffynnydd y gweddwon

yw Duw yn ei drigfan sanctaidd.

⁶Mae Duw yn gosod yr unig mewn cartref,

ac yn arwain allan garcharorion mewn llawenydd;

ond y mae'r gwrthryfelwyr yn byw mewn diffeithwch.

⁷O Dduw, pan aethost ti allan o flaen dy bobl,

a gorymdeithio ar draws yr anialwch,

⁸crynodd y ddaear a glawiodd y nefoedd

o flaen Duw, Duw Sinai,

o flaen Duw, Duw Israel.

⁹Tywelltaist ddigonedd o law, O Dduw,

ac adfer dy etifeddiaeth pan oedd ar ddiffygio;

¹⁰cafodd dy braidd le i fyw ynddi,

ac yn dy ddaioni darperaist i'r anghenus, O Dduw.

¹¹Y mae'r Arglwydd yn datgan y gair,

ac y mae llu mawr yn cyhoeddi'r newydd da

¹²fod brenhinoedd y byddinoedd yn ffoi ar frys;

y mae'r merched gartref yn rhannu ysbail—

¹³er eu bod wedi aros ymysg y corlannau—

y mae adenydd colomen wedi eu gorchuddio ag arian,

a'i hesgyll yn aur melyn.

¹⁴Pan wasgarodd yr Hollalluog frenhinoedd yno,

yr oedd yn eira ar Fynydd Salmon.

¹⁵Mynydd cadarn yw Mynydd Basan,

mynydd o gopaon yw Mynydd Basan.

¹⁶O fynydd y copaon, pam yr edrychi'n eiddigeddus

ar y mynydd lle dewisodd Duw drigo,

lle bydd yr ARGLWYDD yn trigo am byth?

¹⁷Yr oedd cerbydau Duw yn ugain mil,

yn filoedd ar filoedd,

pan ddaeth yr Arglwydd o Sinai mewn sancteiddrwydd.

¹⁸Aethost i fyny i'r uchelder gyda chaethion ar dy ôl,

a derbyniaist anrhegion gan bobl,

hyd yn oed gwrthryfelwyr,

er mwyn i'r ARGLWYDD Dduw drigo yno.

¹⁹Bendigedig yw'r Arglwydd,

sy'n ein cario ddydd ar ôl dydd;

Duw yw ein hiachawdwriaeth.

²⁰Duw sy'n gwaredu yw ein Duw ni;

gan yr ARGLWYDD Dduw y mae dihangfa rhag marwolaeth.

²¹Yn wir, bydd Duw'n dryllio pennau ei elynion,

pob copa gwalltog, pob un sy'n rhodio mewn euogrwydd.

²²Dywedodd yr Arglwydd, “Dof â hwy'n ôl o Basan,

dof â hwy'n ôl o waelodion y môr,

²³er mwyn iti drochi dy droed mewn gwaed,

ac i dafodau dy gŵn gael eu cyfran o'r gelynion.”

²⁴Gwelir dy orymdeithiau, O Dduw,

gorymdeithiau fy Nuw, fy Mrenin, i'r cysegr—

²⁵y cantorion ar y blaen a'r offerynwyr yn dilyn,

a rhyngddynt forynion yn canu tympanau.

²⁶Yn y gynulleidfa y maent yn bendithio Duw,

a'r ARGLWYDD yng nghynulliad Israel.

²⁷Yno y mae Benjamin fychan yn eu harwain,

a thyrfa tywysogion Jwda,

tywysogion Sabulon a thywysogion Nafftali.

²⁸O Dduw, dangos dy rym,

y grym, O Dduw, y buost yn ei weithredu drosom.

²⁹O achos dy deml yn Jerwsalem

daw brenhinoedd ag anrhegion i ti.

³⁰Cerydda anifeiliaid gwyllt y corsydd,

y gyr o deirw gyda'u lloi o bobl;

sathra i lawr y rhai sy'n dyheu am arian,

gwasgara'r bobl sy'n ymhyfrydu mewn rhyfel.

³¹Bydded iddynt ddod â phres o'r Aifft;

brysied Ethiopia i estyn ei dwylo at Dduw.

³²Canwch i Dduw, deyrnasoedd y ddaear;

rhowch foliant i'r Arglwydd,

³³i'r un sy'n marchogaeth yn y nefoedd, y nefoedd a fu erioed.

Clywch! Y mae'n llefaru â'i lais nerthol.

³⁴Cydnabyddwch nerth Duw;

y mae ei ogoniant uwchben Israel

a'i rym yn y ffurfafen.

³⁵Y mae Duw yn arswydus yn ei gysegr;

y mae Duw Israel yn rhoi ynni a nerth i'w bobl.

Bendigedig fyddo Duw.