Read the Bible

¹Ymryson, O ARGLWYDD, yn erbyn y rhai sy'n ymryson â mi,

ymladd yn erbyn y rhai sy'n ymladd â mi.

²Cydia mewn tarian a bwcled,

a chyfod i'm cynorthwyo.

³Tyn allan y waywffon a'r bicell

yn erbyn y rhai sy'n fy erlid;

dywed wrthyf, “Myfi yw dy waredigaeth.”

⁴Doed cywilydd a gwarth

ar y rhai sy'n ceisio fy mywyd;

bydded i'r rhai sy'n darparu drwg i mi

droi yn eu holau mewn arswyd.

⁵Byddant fel us o flaen gwynt,

ac angel yr ARGLWYDD ar eu holau.

⁶Bydded eu ffordd yn dywyll a llithrig,

ac angel yr ARGLWYDD yn eu hymlid.

⁷Oherwydd heb achos y maent wedi gosod rhwyd i mi,

ac wedi cloddio pwll ar fy nghyfer.

⁸Doed distryw yn ddiarwybod arnynt,

dalier hwy yn y rhwyd a osodwyd ganddynt,

a bydded iddynt hwy eu hunain syrthio i'w distryw.

⁹Ond llawenhaf fi yn yr ARGLWYDD,

a gorfoleddu yn ei waredigaeth.

¹⁰Bydd fy holl esgyrn yn gweiddi,

“Pwy, ARGLWYDD, sydd fel tydi,

yn gwaredu'r tlawd rhag un cryfach nag ef,

y tlawd a'r anghenus rhag un sy'n ei ysbeilio?”

¹¹Fe gyfyd tystion maleisus

i'm holi am bethau nas gwn.

¹²Talant imi ddrwg am dda,

a gwneud ymgais am fy mywyd.

¹³A minnau, pan oeddent hwy yn glaf,

oeddwn yn gwisgo sachliain,

yn ymddarostwng mewn ympryd,

yn plygu pen mewn gweddi,

¹⁴fel pe dros gyfaill neu frawd imi;

yn mynd o amgylch fel un yn galaru am ei fam,

wedi fy narostwng ac mewn galar.

¹⁵Ond pan gwympais i, yr oeddent hwy yn llawen

ac yn tyrru at ei gilydd i'm herbyn—

poenydwyr nad oeddwn yn eu hadnabod

yn fy enllibio heb arbed.

¹⁶Pan gloffais i, yr oeddent yn fy ngwatwar,

ac yn ysgyrnygu eu dannedd arnaf.

¹⁷O Arglwydd, am ba hyd yr wyt am edrych?

Gwared fi rhag eu dinistr,

a'm hunig fywyd rhag anffyddwyr.

¹⁸Yna, diolchaf i ti gerbron y gynulleidfa fawr,

a'th foliannu gerbron tyrfa gref.

¹⁹Na fydded i'm gelynion twyllodrus lawenychu o'm hachos,

nac i'r rhai sy'n fy nghasáu heb achos wincio â'u llygaid.

²⁰Oherwydd nid ydynt yn sôn am heddwch;

ond yn erbyn rhai tawel y wlad

y maent yn cynllwyn dichellion.

²¹Y maent yn agor eu cegau yn f'erbyn

ac yn dweud, “Aha, aha,

yr ydym wedi gweld â'n llygaid!”

²²Gwelaist tithau, ARGLWYDD; paid â thewi;

fy Arglwydd, paid â phellhau oddi wrthyf.

²³Ymysgwyd a deffro i wneud barn â mi,

i roi dedfryd ar fy achos, fy Nuw a'm Harglwydd.

²⁴Barna fi yn ôl dy gyfiawnder, O ARGLWYDD, fy Nuw,

ac na fydded iddynt lawenhau o'm hachos.

²⁵Na fydded iddynt ddweud ynddynt eu hunain,

“Aha, cawsom ein dymuniad!”

Na fydded iddynt ddweud, “Yr ydym wedi ei lyncu.”

²⁶Doed cywilydd, a gwaradwydd hefyd,

ar y rhai sy'n llawenhau yn fy adfyd;

bydded gwarth ac amarch yn gorchuddio

y rhai sy'n ymddyrchafu yn f'erbyn.

²⁷Bydded i'r rhai sy'n dymuno gweld fy nghyfiawnhau

orfoleddu a llawenhau;

bydded iddynt ddweud yn wastad,

“Mawr yw yr ARGLWYDD sy'n dymuno llwyddiant ei was.”

²⁸Yna, bydd fy nhafod yn cyhoeddi dy gyfiawnder

a'th foliant ar hyd y dydd.