Read the Bible

²“Gwn yn sicr fod hyn yn wir,

na all neb ei gyfiawnhau ei hun gyda Duw.

³Os myn ymryson ag ef,

nid etyb ef unwaith mewn mil.

⁴Y mae'n ddoeth a chryf;

pwy a ystyfnigodd yn ei erbyn yn llwyddiannus?

⁵Y mae'n symud mynyddoedd heb iddynt wybod,

ac yn eu dymchwel yn ei lid.

⁶Y mae'n ysgwyd y ddaear o'i lle,

a chryna'i cholofnau.

⁷Y mae'n gorchymyn i'r haul beidio â chodi,

ac yn gosod sêl ar y sêr.

⁸Taenodd y nefoedd ei hunan,

a sathrodd grib y môr.

⁹Creodd yr Arth ac Orion,

Pleiades a chylch Sêr y De.

¹⁰Gwna weithredoedd mawr ac anchwiliadwy,

a rhyfeddodau dirifedi.

¹¹“Pan â heibio imi, nis gwelaf,

a diflanna heb i mi ddirnad.

¹²Os cipia, pwy a'i rhwystra?

Pwy a ddywed wrtho, ‘Beth a wnei?’?

¹³Ni thry Duw ei lid ymaith;

ymgreinia cynorthwywyr Rahab wrth ei draed.

¹⁴Pa faint llai yr atebwn i ef,

a dadlau gair am air ag ef?

¹⁵Hyd yn oed pe byddwn gyfiawn, ni'm hatebid,

dim ond ymbil am drugaredd gan fy marnwr.

¹⁶Pe gwysiwn ef ac yntau'n ateb,

ni chredwn y gwrandawai arnaf.

¹⁷Canys heb reswm y mae'n fy nryllio,

ac yn amlhau f'archollion yn ddiachos.

¹⁸Nid yw'n rhoi cyfle imi gymryd fy anadl,

ond y mae'n fy llenwi â chwerwder.

¹⁹“Os cryfder a geisir, wele ef yn gryf;

os barn, pwy a'i geilw i drefn?

²⁰Pe bawn gyfiawn, condemniai fi â'm geiriau fy hun;

pe bawn ddi-fai, dangosai imi gyfeiliorni.

²¹Di-fai wyf, ond nid wyf yn malio amdanaf fy hun;

yr wyf yn ffieiddio fy mywyd.

²²Yr un dynged sydd i bawb; am hynny dywedaf

ei fod ef yn difetha'r di-fai a'r drygionus.

²³Os dinistr a ladd yn ddisymwth,

fe chwardd am drallod y diniwed.

²⁴Os rhoddir gwlad yng ngafael y drygionus,

fe daena orchudd tros wyneb ei barnwyr.

Os nad ef, pwy yw?

²⁵“Y mae fy nyddiau'n gyflymach na rhedwr;

y maent yn diflannu heb weld daioni.

²⁶Y maent yn gwibio fel llongau o frwyn,

fel eryr yn disgyn ar gelain.

²⁷Os dywedaf, ‘Anghofiaf fy nghwyn,

newidiaf fy mhryd a byddaf lawen’,

²⁸eto arswydaf rhag fy holl ofidiau;

gwn na'm hystyri'n ddieuog.

²⁹A bwrw fy mod yn euog,

pam y llafuriaf yn ofer?

³⁰Os ymolchaf â sebon,

a golchi fy nwylo â soda,

³¹yna tefli fi i'r ffos,

a gwna fy nillad fi'n ffiaidd.

³²“Nid dyn yw ef fel fi, fel y gallaf ei ateb,

ac y gallwn ddod ynghyd i ymgyfreithio.

³³O na fyddai un i dorri'r ddadl rhyngom,

ac i osod ei law arnom ein dau,

³⁴fel y symudai ei wialen oddi arnaf,

ac fel na'm dychrynid gan ei arswyd!

³⁵Yna llefarwn yn eofn.

Ond nid felly y caf fy hun.”