Read the Bible

²“Am ba hyd y lleferi fel hyn,

a chymaint o ymffrost yn dy eiriau?

³A yw Duw yn gwyrdroi barn?

A yw'r Hollalluog yn gwyro cyfiawnder?

⁴Pan bechodd dy feibion yn ei erbyn,

fe'u trosglwyddodd i afael eu trosedd.

⁵Os ceisi di Dduw yn ddyfal,

ac ymbil ar yr Hollalluog,

⁶ac os wyt yn bur ac uniawn,

yna fe wylia ef drosot,

a'th adfer i'th safle o gyfiawnder.

⁷Pe byddai dy ddechreuad yn fychan,

byddai dy ddiwedd yn fawr.

⁸“Yn awr gofyn i'r oes a fu,

ac ystyria'r hyn a ganfu'r hynafiaid.

⁹Canys nid ydym ni ond er doe, ac anwybodus ŷm,

a chysgod yw ein dyddiau ar y ddaear.

¹⁰Oni fyddant hwy'n dy hyfforddi, a mynegi wrthyt,

a rhoi atebion deallus?

¹¹A dyf brwyn lle nad oes cors?

A ffynna hesg heb ddŵr?

¹²Er eu bod yn ir a heb eu torri,

eto gwywant yn gynt na'r holl blanhigion.

¹³Felly y mae tynged yr holl rai sy'n anghofio Duw,

ac y derfydd gobaith yr annuwiol.

¹⁴Edau frau yw ei hyder,

a'i ymffrost fel gwe'r pryf copyn.

¹⁵Pwysa ar ei dŷ, ond ni saif;

cydia ynddo, ond ni ddeil.

¹⁶Bydd yn ir yn llygad yr haul,

yn estyn ei frigau dros yr ardd;

¹⁷ymbletha'i wraidd dros y pentwr cerrig,

a daw i'r golwg rhwng y meini.

¹⁸Ond os diwreiddir ef o'i le,

fe'i gwedir: ‘Ni welais di’.

¹⁹Gwywo felly yw ei natur;

ac yna tyf un arall o'r pridd.

²⁰“Wele, ni wrthyd Duw yr uniawn,

ac ni chydia yn llaw y drygionus.

²¹Lleinw eto dy enau â chwerthin,

a'th wefusau â gorfoledd.

²²Gwisgir dy elynion â gwarth,

a diflanna pabell y drygionus.”