Online Bible

Read the Bible

Version
Book
Chapter

Job 22

Y Trydydd Cylch Areithio

22:1—27:23

1Yna atebodd Eliffas y Temaniad:

2“A yw unrhyw un o werth i Dduw?

Onid iddo'i hun y mae'r doeth o werth?

3A oes boddhad i'r Hollalluog pan wyt yn gyfiawn,

neu elw iddo pan wyt yn rhodio'n gywir?

4Ai am dy dduwioldeb y mae'n dy geryddu,

ac yn dy ddwyn i farn?

5Onid yw dy ddrygioni'n fawr,

a'th gamwedd yn ddiderfyn?

6Cymeri wystl gan dy gymrodyr yn ddiachos,

a dygi ymaith ddillad y tlawd.

7Ni roddi ddŵr i'r lluddedig i'w yfed,

a gwrthodi fara i'r newynog.

8Y cryf sy'n meddiannu'r tir,

a'r ffefryn a drig ynddo.

9Gyrri'r weddw ymaith yn waglaw,

ac ysigi freichiau'r amddifad.

10Am hyn y mae maglau o'th gwmpas,

a daw ofn disymwth i'th lethu,

11a thywyllwch fel na elli weld,

a bydd dyfroedd yn dy orchuddio.

12“Onid yw Duw yn uchder y nefoedd

yn edrych i lawr ar y sêr sy mor uchel?

13Felly dywedi, ‘Beth a ŵyr Duw?

A all ef farnu trwy'r tywyllwch?

14Cymylau na wêl trwyddynt sy'n ei guddio,

ac ar gylch y nefoedd y mae'n rhodio.’

15A gedwi di at yr hen ffordd

y rhodiodd y drygionus ynddi?

16Cipiwyd hwy ymaith cyn pryd,

pan ysgubwyd ymaith eu sylfaen gan lif afon.

17Dyma'r rhai a ddywedodd wrth Dduw, ‘Cilia oddi wrthym’.

Beth a wnaeth yr Hollalluog iddynt hwy?

18Er iddo lenwi eu tai â daioni,

pell yw cyngor y drygionus oddi wrtho.

19Gwêl y cyfiawn hyn, a llawenha;

a gwatwerir hwy gan y dieuog.

20Yn wir, dinistriwyd eu cynhaeaf,

ac ysodd y tân eu llawnder.

Notes for verses 12–201 entry

Text notes

21“Cytuna ag ef, a chei lwyddiant;

trwy hyn y daw daioni i ti.

22Derbyn gyfarwyddyd o'i enau,

a chadw ei eiriau yn dy galon.

23Os dychweli at yr Hollalluog mewn gwirionedd,

a gyrru anghyfiawnder ymhell o'th babell,

24os ystyri aur fel pridd,

aur Offir fel cerrig y nentydd,

25yna bydd yr Hollalluog yn aur iti,

ac yn arian pur.

26Yna cei ymhyfrydu yn yr Hollalluog,

a dyrchafu dy wyneb at Dduw.

27Cei weddïo arno, ac fe'th wrendy,

a byddi'n cyflawni dy addunedau.

28Pan wnei gynllun, fe lwydda iti,

a llewyrcha goleuni ar dy ffyrdd.

29Fe ddarostyngir y rhai a ystyri'n falch;

yr isel ei fryd a wareda ef.

30Fe achub ef y dieuog;

achubir ef am fod ei ddwylo'n lân.”

Notes for verses 21–302 entries

Text notes