Read the Bible

³“Cymerwch fwcled a tharian,

ewch yn eich blaen i'r frwydr.

⁴Cenglwch y ceffylau,

marchogwch y meirch,

safwch yn barod, pawb â'i helm,

gloywch eich gwaywffyn,

gwisgwch eich llurigau.

⁵Beth a welaf? Y maent mewn braw,

ciliant yn ôl, lloriwyd eu cedyrn;

ffoesant ar ffrwst, heb edrych yn ôl;

dychryn ar bob llaw!” medd yr ARGLWYDD.

⁶“Ni all y buan ffoi,

na'r cadarn ddianc;

tua'r gogledd ar lan yr Ewffrates

y baglant ac y syrthiant.

⁷“Pwy yw hon sy'n codi fel y Neil,

fel afonydd â'u dyfroedd yn dygyfor?

⁸Yr Aifft sy'n codi fel y Neil,

fel afonydd â'u dyfroedd yn dygyfor.

Ac meddai, ‘Fe godaf a gorchuddio'r ddaear;

dinistriaf bob dinas a'i thrigolion.’

⁹Ymlaen, chwi feirch;

rhuthrwch, chwi gerbydau rhyfel.

Allan, chwi wŷr cedyrn—

Ethiopiaid a gwŷr Put, sy'n dwyn tarian;

gwŷr o Lydia, sy'n arfer tynnu bwa.

¹⁰Hwn yw dydd ARGLWYDD Dduw'r Lluoedd,

dydd dialedd i ddial ar ei elynion.

Ysa'r cleddyf nes syrffedu;

meddwa ar eu gwaed.

Canys bydd ARGLWYDD Dduw'r Lluoedd yn cynnal aberth

yng ngwlad y gogledd, wrth afon Ewffrates.

¹¹Dos i fyny i Gilead, a chymer falm,

O wyryf, ferch yr Aifft;

yn ofer y cymeraist gyffuriau lawer,

canys ni fydd gwellhad i ti.

¹²Fe glyw'r cenhedloedd am dy waradwydd,

ac y mae dy waedd yn llenwi'r ddaear;

cadarn yn syrthio yn erbyn cadarn,

a'r ddau'n cwympo gyda'i gilydd.”

¹⁴“Mynegwch yn yr Aifft, cyhoeddwch yn Migdol,

hysbyswch yn Noff ac yn Tahpanhes;

dywedwch, ‘Saf, a bydd barod,

canys y mae cleddyf yn ysu o'th amgylch.’

¹⁵Pam yr ysgubwyd Apis ymaith,

a pham na ddaliodd dy darw ei dir?

Yr ARGLWYDD a'i bwriodd i lawr.

¹⁶Parodd i luoedd faglu a syrthio

y naill yn erbyn y llall.

Dywedasant, ‘Cyfodwch,

dychwelwn at ein pobl,

i wlad ein genedigaeth,

rhag cleddyf y gorthrymwr.’

¹⁷Rhowch yn enw ar Pharo brenin yr Aifft,

‘Y Broliwr a gollodd ei gyfle’.

¹⁸Cyn wired â'm bod yn fyw,” medd y Brenin—

ARGLWYDD y Lluoedd yw ei enw—

“fe ddaw, fel Tabor ymhlith y mynyddoedd,

a Charmel uwchlaw'r môr.

¹⁹Casgla iti becyn ar gyfer caethglud,

ti, drigiannydd yr Aifft;

canys bydd Noff yn anghyfannedd;

fe'i difethir, a bydd heb breswylydd.

²⁰“Heffer gyda'r brydferthaf yw'r Aifft,

ond daeth cleren o'r gogledd arni.

²¹Yr oedd ei milwyr cyflog yn ei chanol

fel lloi pasgedig;

a throesant hwythau hefyd ymaith,

a ffoi ynghyd, heb oedi;

canys daeth dydd eu gofid arnynt,

ac awr eu cosbi.

²²Y mae ei sŵn fel sarff yn hisian,

canys daeth y gelyn yn llu,

daeth yn ei herbyn â bwyeill;

fel rhai yn cymynu coed,

²³torrant i lawr ei choedydd,” medd yr ARGLWYDD.

“Canys ni ellir eu rhifo;

y maent yn amlach eu rhif na locustiaid,

heb rifedi arnynt.

²⁴Cywilyddir merch yr Aifft,

a'i rhoi yng ngafael pobl y gogledd.”

²⁷“Ond tydi, fy ngwas Jacob, paid ag ofni;

paid ag arswydo, Israel;

canys dyma fi'n dy achub o bell,

a'th had o wlad eu caethiwed.

Bydd Jacob yn dychwelyd ac yn cael llonydd;

bydd yn esmwyth arno, ac ni fydd neb i'w ddychryn.

²⁸Tydi, fy ngwas Jacob, paid ag ofni,” medd yr ARGLWYDD,

“canys yr wyf fi gyda thi;

gwnaf ddiwedd ar yr holl genhedloedd

y gyrrais di atynt;

ond ni wnaf ddiwedd arnat ti.

Disgyblaf di mewn barn,

ni'th adawaf yn ddi-gosb.”