Read the Bible

¹Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD:

“Cadwch farn, gwnewch gyfiawnder;

oherwydd y mae fy iachawdwriaeth ar ddod,

a'm goruchafiaeth ar gael ei datguddio.

²Gwyn ei fyd y sawl sy'n gwneud felly,

a'r un sy'n glynu wrth hyn,

yn cadw'r Saboth heb ei halogi,

ac yn ymgadw rhag gwneud unrhyw ddrwg.”

³Na ddyweded y dieithryn a lynodd wrth yr ARGLWYDD,

“Yn wir y mae'r ARGLWYDD yn fy ngwahanu oddi wrth ei bobl.”

Na ddyweded yr eunuch, “Pren crin wyf fi.”

⁴Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD:

“I'r eunuchiaid sy'n cadw fy Sabothau

ac yn dewis y pethau a hoffaf

ac yn glynu wrth fy nghyfamod,

⁵y rhof yn fy nhŷ ac oddi mewn i'm muriau

gofgolofn ac enw a fydd yn well na meibion a merched;

rhof iddynt enw parhaol nas torrir ymaith.

⁶A'r dieithriaid sy'n glynu wrth yr ARGLWYDD,

yn ei wasanaethu ac yn caru ei enw,

sy'n dod yn weision iddo ef,

yn cadw'r Saboth heb ei halogi

ac yn glynu wrth fy nghyfamod—

⁷dygaf y rhain i'm mynydd sanctaidd,

a rhof iddynt lawenydd yn fy nhŷ gweddi,

a derbyn eu poethoffrwm a'u haberth ar fy allor;

oherwydd gelwir fy nhŷ yn dŷ gweddi i'r holl bobloedd,”

⁸medd yr Arglwydd DDUW,

sy'n casglu alltudion Israel.

“Casglaf ragor eto at y rhai sydd wedi eu casglu.”

⁹Dewch i ddifa, chwi fwystfilod gwyllt,

holl anifeiliaid y coed.

¹⁰Y mae'r gwylwyr i gyd yn ddall a heb ddeall;

y maent i gyd yn gŵn mud heb fedru cyfarth,

yn breuddwydio, yn gorweddian, yn hoffi hepian,

¹¹yn gŵn barus na wyddant beth yw digon.

Y maent hefyd yn fugeiliaid heb fedru deall,

pob un yn troi i'w ffordd ei hun,

a phob un yn edrych am elw iddo'i hun,

¹²ac yn dweud, “Dewch, af i gyrchu gwin;

gadewch i ni feddwi ar ddiod gadarn;

bydd yfory'n union fel heddiw,

ond yn llawer gwell.”