Read the Bible

¹Anfonodd llywodraethwr y wlad ŵyn

o Sela yn yr anialwch i fynydd merch Seion.

²Y mae merched Moab wrth rydau Arnon

fel adar aflonydd wedi eu troi o'u nythod.

³“Dwg gyngor, gwna dy fwriad yn glir;

bydded dy gysgod fel nos drosom,

hyd yn oed ar ganol dydd;

cuddia'r ffoaduriaid,

paid â bradychu'r crwydriaid.

⁴Bydded i ffoaduriaid Moab aros gyda thi;

bydd di yn lloches iddynt rhag y dinistrydd.”

Pan ddaw diwedd ar drais,

a pheidio o'r ysbeilio,

a darfod o'r mathrwyr o'r tir,

⁵yna sefydlir gorsedd trwy deyrngarwch,

ac arni fe eistedd un ffyddlon

ym mhabell Dafydd,

barnwr yn ceisio barn deg

ac yn barod i fod yn gyfiawn.

⁶Clywsom am falchder Moab—

mor falch ydoedd—

ac am ei thraha, ei malais a'i haerllugrwydd,

heb sail i'w hymffrost.

⁷Am hynny fe uda Moab;

uded Moab i gyd.

Fe riddfana mewn dryswch llwyr

am deisennau grawnwin Cir-hareseth.

⁸Oherwydd pallodd erwau Hesbon a gwinwydd Sibma;

drylliodd arglwyddi'r cenhedloedd ei grawnwin cochion;

buont yn cyrraedd hyd at Jaser,

ac yn ymestyn trwy'r anialwch.

Yr oedd ei blagur yn gwthio allan,

ac yn cyrraedd ar draws y môr.

⁹Am hynny wylaf dros winwydd Sibma

fel yr wylais dros Jaser;

dyfrhaf di â'm dagrau, Hesbon ac Eleale;

canys ar dy ffrwythau haf ac ar dy gynhaeaf daeth gwaedd.

¹⁰Ysgubwyd ymaith y llawenydd a'r gorfoledd o'r dolydd;

mwyach ni chenir ac ni floeddir yn y gwinllannoedd,

ni sathra'r sathrwr win yn y cafnau,

a rhoddais daw ar weiddi'r cynaeafwyr.

¹¹Am hynny fe alara f'ymysgaroedd fel tannau telyn dros Moab,

a'm hymysgaroedd dros Cir-hareseth.

¹²Pan ddaw Moab i addoli,

ni wna ond ei flino'i hun yn yr uchelfa;

pan ddaw i'r cysegr i weddïo,

ni thycia ddim.