Read the Bible

¹“Dywedwch wrth eich brodyr, ‘Fy-mhobl ’,

ac wrth eich chwiorydd, ‘Cafodd-drugaredd ’.

²Plediwch â'ch mam, plediwch—

onid yw'n wraig i mi,

a minnau'n ŵr iddi hi?—

ar iddi symud ei phuteindra o'i hwyneb,

a'i godineb oddi rhwng ei bronnau.

³Onid e, byddaf yn ei diosg yn noeth a'i gosod fel ar ddydd ei geni,

a'i gwneud fel anialwch a'i gosod fel tir sych,

a'i lladd â syched;

⁴ni wnaf drugaredd â'i phlant,

am eu bod yn blant puteindra.

⁵Oherwydd i'w mam buteinio,

ac i'r hon a'u cariodd ymddwyn yn waradwyddus,

a dweud, ‘Af ar ôl fy nghariadon,

sy'n rhoi imi fy mara a'm dŵr, fy ngwlân a'm llin, fy olew a'm diod’—

⁶am hynny, caeaf ei ffordd â drain,

a gosodaf rwystr rhag iddi gael ei llwybrau.

⁷Fe ymlid ei chariadon heb eu dal,

fe'u cais heb eu cael;

yna dywed, ‘Dychwelaf at y gŵr oedd gennyf,

gan ei bod yn well arnaf y pryd hwnnw nag yn awr.’

⁸Ond ni ŵyr hi mai myfi a roddodd iddi ŷd a gwin ac olew,

ac amlhau iddi arian ac aur, pethau a roesant hwy i Baal.

⁹Felly, cymeraf yn ôl fy ŷd yn ei bryd a'm gwin yn ei dymor;

dygaf ymaith fy ngwlân a'm llin, a guddiai ei noethni.

¹⁰Yn awr, dinoethaf ei gwarth gerbron ei chariadon,

ac ni fyn yr un ohonynt ei chipio o'm llaw.

¹¹Rhof derfyn ar ei holl lawenydd,

ei gwyliau, ei newydd-loerau, ei Sabothau a'i gwyliau sefydlog.

¹²Difethaf ei gwinwydd a'i ffigyswydd, y dywedodd amdanynt,

‘Dyma fy nhâl, a roes fy nghariadon i mi.’

Gwnaf hwy'n goedwig, a bydd yr anifeiliaid gwylltion yn eu difa.

¹³Cosbaf hi am ddyddiau gŵyl y Baalim, pan losgodd arogldarth iddynt,

a gwisgo'i modrwy a'i haddurn,

a mynd ar ôl ei chariadon a'm hanghofio i,” medd yr ARGLWYDD.

¹⁴“Am hynny, wele, fe'i denaf;

af â hi i'r anialwch, a siarad yn dyner wrthi.

¹⁵Rhof iddi yno ei gwinllannoedd,

a bydd dyffryn Achor yn ddrws gobaith.

Yno fe ymetyb hi fel yn nyddiau ei hieuenctid,

fel yn y dydd y daeth i fyny o wlad yr Aifft.”

²¹“ ‘Yn y dydd hwnnw,’ medd yr ARGLWYDD,

‘atebaf y nef, ac etyb hithau y ddaear;

²²etyb y ddaear yr ŷd, y gwin a'r olew,

ac atebant hwythau Jesreel;

²³ac fe'i heuaf i mi fy hun yn y tir.

Gwnaf drugaredd â Lo-ruhama;

dywedaf wrth Lo-ammi, “Fy-mhobl wyt ti”,

a dywed yntau, “Fy Nuw”.’ ”