Read the Bible

¹“Pan oedd Israel yn fachgen fe'i cerais,

ac o'r Aifft y gelwais fy mab.

²Fel y galwn arnynt, aent ymaith oddi wrthyf;

aberthent i Baal ac arogldarthu i eilunod.

³“Myfi a fu'n dysgu Effraim i gerdded,

a'u cymryd erbyn eu breichiau;

ond ni fynnent gydnabod i mi eu hiacháu.

⁴Tywysais hwy â rheffynnau caredig

ac â rhwymau cariad;

bûm iddynt fel un yn codi'r iau, yn llacio'r ffrwyn,

ac yn plygu atynt i'w porthi.

⁵“Ni ddychwelant i wlad yr Aifft,

ond Asyria fydd yn frenin arnynt,

am iddynt wrthod dychwelyd ataf.

⁶Chwyrlïa cleddyf yn erbyn eu dinasoedd,

a difa byst eu pyrth

a'u difetha am eu cynllwynion.

⁷Y mae fy mhobl yn mynnu cilio oddi wrthyf;

er iddynt alw ar dduw goruchel,

ni fydd yn eu dyrchafu o gwbl.

⁸“Pa fodd y'th roddaf i fyny, Effraim,

a'th roi ymaith, Israel?

Pa fodd y'th wnaf fel Adma,

a'th osod fel Seboim?

Newidiodd fy meddwl ynof;

enynnodd fy nhosturi hefyd.

⁹Ni chyflawnaf angerdd fy llid,

ni ddinistriaf Effraim eto;

canys Duw wyf fi, ac nid meidrolyn,

y Sanct yn dy ganol;

ac ni ddof i ddinistrio.

¹⁰“Ânt ar ôl yr ARGLWYDD; fe rua fel llew.

Pan rua ef, daw ei blant dan grynu o'r gorllewin;

¹¹dônt dan grynu fel aderyn o'r Aifft,

ac fel colomen o wlad Asyria,

a gosodaf hwy eto yn eu cartrefi,” medd yr ARGLWYDD.

¹²Amgylchodd Effraim fi â chelwydd,

a thŷ Israel â thwyll;

ond y mae Jwda'n ymwneud â Duw,

ac yn ffyddlon i'r Sanct.