Read the Bible

¹Clodforwch yr Arglwydd; canys da yw: oherwydd ei drugaredd sydd yn dragywydd.

²Felly dyweded gwaredigion yr Arglwydd, y rhai a waredodd efe o law y gelyn;

³Ac a gasglodd efe o’r tiroedd, o’r dwyrain, ac o’r gorllewin, o’r gogledd, ac o’r deau.

⁴Crwydrasant yn yr anialwch mewn ffordd ddisathr, heb gael dinas i aros ynddi:

⁵Yn newynog ac yn sychedig, eu henaid a lewygodd ynddynt.

⁶Yna y llefasant ar yr Arglwydd yn eu cyfyngder; ac efe a’u gwaredodd o’u gorthrymderau;

⁷Ac a’u tywysodd hwynt ar hyd y ffordd uniawn, i fyned i ddinas gyfanheddol.

⁸O na foliannent yr Arglwydd am ei ddaioni, a’i ryfeddodau i feibion dynion!

⁹Canys efe a ddiwalla yr enaid sychedig, ac a leinw yr enaid newynog â daioni.

¹⁰Y rhai a breswyliant yn y tywyllwch a chysgod angau, yn rhwym mewn cystudd a haearn:

¹¹Oherwydd anufuddhau ohonynt eiriau Duw, a dirmygu cyngor y Goruchaf.

¹²Am hynny yntau a ostyngodd eu calon â blinder: syrthiasant, ac nid oedd cynorthwywr.

¹³Yna y gwaeddasant ar yr Arglwydd yn eu cyfyngder; ac efe a’u hachubodd o’u gorthrymderau.

¹⁴Dug hwynt allan o dywyllwch a chysgod angau; a drylliodd eu rhwymau hwynt.

¹⁵O na foliannent yr Arglwydd am ei ddaioni, a’i ryfeddodau i feibion dynion!

¹⁶Canys efe a dorrodd y pyrth pres, ac a ddrylliodd y barrau heyrn.

¹⁷Ynfydion, oblegid eu camweddau, ac oherwydd eu hanwireddau, a gystuddir.

¹⁸Eu henaid a ffieiddiai bob bwyd; a daethant hyd byrth angau.

¹⁹Yna y gwaeddasant ar yr Arglwydd yn eu cyfyngder; ac efe a’u hachubodd o’u gorthrymderau.

²⁰Anfonodd ei air, ac iachaodd hwynt, ac a’u gwaredodd o’u dinistr.

²¹O na foliannent yr Arglwydd am ei ddaioni, a’i ryfeddodau i feibion dynion!

²²Aberthant hefyd aberth moliant; a mynegant ei weithredoedd ef mewn gorfoledd.

²³Y rhai a ddisgynnant mewn llongau i’r môr, gan wneuthur eu gorchwyl mewn dyfroedd mawrion.

²⁴Hwy a welant weithredoedd yr Arglwydd, a’i ryfeddodau yn y dyfnder.

²⁵Canys efe a orchymyn, a chyfyd tymhestlwynt, yr hwn a ddyrchafa ei donnau ef.

²⁶Hwy a esgynnant i’r nefoedd, disgynnant i’r dyfnder: tawdd eu henaid gan flinder.

²⁷Ymdroant, ac ymsymudant fel meddwyn: a’u holl ddoethineb a ballodd.

²⁸Yna y gwaeddant ar yr Arglwydd yn eu cyfyngder; ac efe a’u dwg allan o’u gorthrymderau.

²⁹Efe a wna yr ystorm yn dawel; a’i thonnau a ostegant.

³⁰Yna y llawenhânt am eu gostegu; ac efe a’u dwg i’r porthladd a ddymunent.

³¹O na foliannent yr Arglwydd am ei ddaioni, a’i ryfeddodau i feibion dynion!

³²A dyrchafant ef yng nghynulleidfa y bobl, a moliannant ef yn eisteddfod yr henuriaid.

³³Efe a wna afonydd yn ddiffeithwch, a ffynhonnau dyfroedd yn sychdir;

³⁴A thir ffrwythlon yn ddiffrwyth, am ddrygioni y rhai a drigant ynddo.

³⁵Efe a dry yr anialwch yn llyn dwfr, a’r tir cras yn ffynhonnau dwfr.

³⁶Ac yno y gwna i’r newynog aros; fel y darparont ddinas i gyfanheddu:

³⁷Ac yr heuont feysydd, ac y plannont winllannoedd, y rhai a ddygant ffrwyth toreithiog.

³⁸Ac efe a’u bendithia hwynt fel yr amlhânt yn ddirfawr, ac ni ad i’w hanifeiliaid leihau.

³⁹Lleiheir hwynt hefyd, a gostyngir hwynt, gan gyfyngder, drygfyd, a chyni.

⁴⁰Efe a dywallt ddirmyg ar foneddigion, ac a wna iddynt grwydro mewn anialwch heb ffordd.

⁴¹Ond efe a gyfyd y tlawd o gystudd, ac a wna iddo deuluoedd fel praidd.

⁴²Y rhai uniawn a welant hyn, ac a lawenychant: a phob anwiredd a gae ei safn.

⁴³Y neb sydd ddoeth, ac a gadwo hyn, hwy a ddeallant drugareddau yr Arglwydd.