Salm 74
Gweddi ar i Dduw achub y genedl
Mascîl gan Asaff.
1O Dduw, pam wyt ti’n ddig gyda ni drwy’r amser?
Pam mae dy ffroenau’n mygu yn erbyn defaid dy borfa?
2Cofia’r criw o bobl gymeraist ti i ti dy hun mor bell yn ôl,
y bobl ollyngaist yn rhydd i fod yn llwyth sbesial i ti!
Dyma Fynydd Seion, lle rwyt ti’n byw!
3Brysia! Edrych ar yr adfeilion diddiwedd yma,
a’r holl niwed mae’r gelyn wedi’i wneud i dy deml!
4Roedd dy elynion yn rhuo wrth ddathlu eu concwest yn dy gysegr;
a gosod eu harwyddion a’u symbolau eu hunain yno.
5Roedden nhw fel dynion yn chwifio bwyeill
wrth glirio drysni a choed,
6yn dryllio’r holl waith cerfio cywrain
gyda bwyeill a morthwylion.
7Yna rhoi dy gysegr ar dân,
a dinistrio’n llwyr y deml lle roeddet ti’n aros.
8“Gadewch i ni ddinistrio’r cwbl!” medden nhw.
A dyma nhw’n llosgi pob cysegr i Dduw yn y tir.
9Does dim arwydd o obaith i’w weld!
Does dim proffwyd ar ôl,
neb sy’n gwybod am faint mae hyn yn mynd i bara.
10O Dduw, am faint mwy mae’r gelyn yn mynd i wawdio?
Ydy e’n mynd i gael sarhau dy enw di am byth?
11Pam wyt ti ddim yn gwneud rhywbeth?
Pam wyt ti’n dal yn ôl? Plîs, gwna rywbeth!
12O Dduw, ti ydy fy Mrenin i o’r dechrau!
Ti ydy’r Duw sy’n gweithredu ac yn achub ar y ddaear!
13Ti, yn dy nerth, wnaeth hollti’r môr.
Ti ddrylliodd bennau’r ddraig yn y dŵr.
14Ti sathrodd bennau Lefiathan,
a’i adael yn fwyd i greaduriaid yr anialwch.
15Ti agorodd y ffynhonnau a’r nentydd,
a sychu llif yr afonydd.
16Ti sy’n rheoli’r dydd a’r nos;
ti osododd y lleuad a’r haul yn eu lle.
17Ti roddodd dymhorau i’r ddaear;
haf a gaeaf – ti drefnodd y cwbl!
Notes for verses 12–172 entries
Text notes
Psalms 74:14 74:13,14 môr … y ddraig … Lefiathan tri symbol o anhrefn ym mytholeg y Dwyrain Canol. Mae Duw yn gryfach na’r grymoedd yma. View in passage
Cross-references
Psalms 74:13 – Exodus 14:21
18Cofia fel mae’r gelyn wedi dy wawdio di, ARGLWYDD;
fel mae pobl ffôl wedi dy sarhau di.
19Paid rhoi dy golomen i’r bwystfil!
Paid anghofio dy bobl druan yn llwyr.
20Cofia’r ymrwymiad wnest ti!
Mae lleoedd tywyll sy’n guddfan i greulondeb ym mhobman.
21Paid gadael i’r bobl sy’n dioddef droi’n ôl yn siomedig.
Gad i’r tlawd a’r anghenus foli dy enw.
22Cod, O Dduw, a dadlau dy achos!
Cofia fod ffyliaid yn dy wawdio drwy’r adeg.
23Paid diystyru twrw’r gelynion,
a bloeddio diddiwedd y rhai sy’n dy wrthwynebu di.