Read the Bible

¹Mae’r un sydd wedi cael maddeuant am ei wrthryfel

wedi’i fendithio’n fawr,

mae ei bechodau wedi’u symud o’r golwg am byth.

²Mae’r un dydy’r ARGLWYDD ddim yn dal ati

i gyfri ei fai yn ei erbyn wedi’i fendithio’n fawr –

yr un fyddai byth yn twyllo neb.

³Pan oeddwn i’n cadw’n ddistaw am y peth,

roedd fy esgyrn yn troi’n frau

ac roeddwn i’n tuchan mewn poen drwy’r dydd.

⁴Roeddet ti’n fy mhoenydio i nos a dydd;

doedd gen i ddim egni,

fel pan mae’r gwres yn llethol yn yr haf.

⁵Ond wedyn dyma fi’n cyfaddef fy mhechod.

Wnes i guddio dim byd.

“Dw i’n mynd i gyffesu’r cwbl i’r ARGLWYDD,” meddwn i,

ac er fy mod i’n euog dyma ti’n maddau’r cwbl.

⁶Felly, pan mae rhywun sy’n dy ddilyn di’n ffyddlon

yn darganfod ei fod wedi pechu,

dylai weddïo arnat ti

rhag i’r dyfroedd peryglus ei ysgubo i ffwrdd.

⁷Ti ydy’r lle saff i mi guddio!

Ti’n fy amddiffyn i rhag trafferthion.

Mae pobl o’m cwmpas yn dathlu’n llawen

am dy fod ti wedi fy achub i.

⁸“Gadewch i mi ddangos y ffordd i chi,

a’ch helpu chi i wybod sut i fyw.

Gadewch i mi roi cyngor i chi, wyneb yn wyneb.”

⁹Peidiwch bod yn ystyfnig fel mul

sy’n gwrthod bod yn ufudd,

neu geffyl sydd angen ffrwyn i gadw rheolaeth arno.

¹⁰Mae pobl ddrwg yn mynd i ddioddef yn fawr,

ond mae’r ARGLWYDD yn hollol ffyddlon

i’r rhai sy’n ei drystio fe.

¹¹Felly, chi sy’n gwneud beth sy’n iawn,

dathlwch beth mae’r ARGLWYDD wedi’i wneud. Gorfoleddwch!

Bloeddiwch yn llawen, bawb sy’n byw’n gywir!