Read the Bible

¹Bendith ar yr ARGLWYDD, fy nghraig i!

Mae e wedi dysgu fy nwylo i ymladd,

a’m bysedd i frwydro.

²Mae’r Un ffyddlon fel castell o’m cwmpas;

fy hafan ddiogel a’r un sy’n fy achub i.

Fy nharian, a’r un dw i’n cysgodi ynddo.

Mae e’n gwneud i wledydd eraill ymostwng i mi.

³O ARGLWYDD, beth ydy pobl i ti boeni amdanyn nhw?

Pam ddylet ti feddwl ddwywaith am berson dynol?

⁴Mae pobl fel tarth.

Mae bywyd fel cysgod yn pasio heibio.

⁵O ARGLWYDD, gwthia’r awyr o’r ffordd, a thyrd i lawr!

Cyffwrdd y mynyddoedd, a gwna iddyn nhw fygu!

⁶Gwna i fellt fflachio a chwala’r gelyn!

Anfon dy saethau i lawr a’u gyrru nhw ar ffo!

⁷Estyn dy law i lawr o’r entrychion.

Achub fi! Tynna fi allan o’r dŵr dwfn!

Achub fi o afael estroniaid

⁸sy’n dweud celwyddau

ac sy’n torri pob addewid.

⁹O Dduw, dw i am ganu cân newydd i ti,

i gyfeiliant offeryn dectant.

¹⁰Canu i ti sydd wedi rhoi buddugoliaeth i frenhinoedd,

ac achub dy was Dafydd rhag y cleddyf marwol.

¹¹Achub fi o afael estroniaid

sy’n dweud celwyddau

ac sy’n torri pob addewid.

¹²Bydd ein meibion fel planhigion ifanc

wedi tyfu yn eu hieuenctid;

a’n merched fel y pileri ar gorneli’r palas,

wedi’u cerfio i harddu’r adeilad.

¹³Bydd ein hysguboriau’n llawn

o bob math o fwyd;

a bydd miloedd o ddefaid,

ie, degau o filoedd, yn ein caeau.

¹⁴Bydd ein gwartheg yn iach –

heb bla a heb erthyliad;

a fydd dim wylo yn y strydoedd.

¹⁵Mae pobl mor ffodus pan mae pethau felly.

Mae’r bobl sydd â’r ARGLWYDD yn Dduw iddyn nhw

wedi’u bendithio’n fawr!