Read the Bible

Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW am Edom

(clywsom genadwri gan yr ARGLWYDD;

anfonwyd cennad i blith y cenhedloedd:

“Codwch! Gadewch inni fynd i frwydr yn eu herbyn”):

²“Wele, gwnaf di'n fychan ymysg y cenhedloedd,

ac fe'th lwyr ddirmygir.

³Twyllwyd di gan dy galon falch,

ti sy'n byw yn agennau'r graig,

a'th drigfan yn uchel;

dywedi yn dy galon,

‘Pwy a'm tyn i'r llawr?’

⁴Er iti esgyn cyn uched â'r eryr,

a gosod dy nyth ymysg y sêr,

fe'th hyrddiaf i lawr oddi yno,” medd yr ARGLWYDD.

⁵“Pe dôi lladron atat,

neu ysbeilwyr liw nos

(O fel y'th ddinistriwyd!),

onid digon iddynt eu hunain yn unig a ysbeilient?

Pe dôi cynaeafwyr grawnwin atat,

oni adawent loffion?

⁶O fel yr anrheithiwyd Esau,

ac yr ysbeiliwyd ei drysorau!

⁷Y mae dy holl gynghreiriaid wedi dy dwyllo,

y maent wedi dy yrru dros y terfyn;

y mae dy gyfeillion wedi dy drechu,

dy wahoddedigion wedi gosod magl i ti—

nid oes deall ar hyn.”

⁸Ar y dydd hwnnw, medd yr ARGLWYDD,

“oni ddileaf ddoethineb o Edom,

a deall o fynydd Esau?

⁹Y mae dy gedyrn mewn braw, O Teman,

fel y torrir ymaith bob un o fynydd Esau.

¹⁰Am y lladdfa, ac am y trais yn erbyn dy frawd Jacob,

fe'th orchuddir gan warth,

ac fe'th dorrir ymaith am byth.”

¹¹“Ar y dydd y sefaist draw,

ar y dydd y dygodd estroniaid ei gyfoeth,

ac y daeth dieithriaid trwy ei byrth

a bwrw coelbren am Jerwsalem,

yr oeddit tithau fel un ohonynt.

¹²Ni ddylit ymfalchïo ar ddydd dy frawd,

dydd ei drallod.

Ni ddylit lawenhau dros blant Jwda

ar ddydd eu dinistr;

ni ddylit wneud sbort

ar ddydd gofid.

¹³Ni ddylit fynd i borth fy mhobl

ar ddydd eu hadfyd;

ni ddylit ymfalchïo yn eu dinistr

ar ddydd eu hadfyd;

ni ddylit ymestyn am eu heiddo

ar ddydd eu hadfyd.

¹⁴Ni ddylit sefyll ar y groesffordd

i ddifa eu ffoaduriaid;

ni ddylit drosglwyddo'r rhai a ddihangodd

ar ddydd gofid.”

¹⁵“Y mae dydd yr ARGLWYDD yn agos;

daw ar yr holl genhedloedd.

Fel y gwnaethost ti y gwneir i ti;

fe ddychwel dy weithredoedd ar dy ben dy hun.

¹⁶Fel yr yfaist ar fy mynydd sanctaidd,

fe yf yr holl genhedloedd yn ddi-baid;

yfant a llowciant,

a mynd yn anymwybodol.”

¹⁷“Ond ym Mynydd Seion bydd rhai dihangol

a fydd yn sanctaidd;

meddianna tŷ Jacob ei eiddo'i hun.

¹⁸A bydd tŷ Jacob yn dân,

tŷ Joseff yn fflam,

a thŷ Esau yn gynnud;

fe'i cyneuant a'i losgi,

ac ni fydd gweddill o dŷ Esau,

oherwydd llefarodd yr ARGLWYDD.

¹⁹Bydd y Negef yn meddiannu mynydd Esau,

a'r Seffela yn meddiannu gwlad y Philistiaid;

byddant yn meddiannu tir Effraim a thir Samaria,

a bydd Benjamin yn meddiannu Gilead.

²⁰Bydd pobl Israel, caethgludion y fyddin,

yn meddiannu Canaan hyd Sareffath;

a chaethgludion Jerwsalem yn Seffarad

yn meddiannu dinasoedd y Negef.

²¹Bydd gwaredwyr yn mynd i fyny i Fynydd Seion,

i reoli mynydd Esau;

a bydd y frenhiniaeth yn eiddo i'r ARGLWYDD.”