Read the Bible

¹O'r fath dywyllwch a ddygodd yr Arglwydd

ar ferch Seion yn ei ddig!

Bwriodd ogoniant Israel

o'r nefoedd i'r llawr,

ac ni chofiodd am ei droedfainc

yn nydd ei ddicter.

²Difethodd yr Arglwydd yn ddiarbed

holl drigfannau Jacob;

yn ei ddigofaint dinistriodd

amddiffynfeydd merch Jwda;

taflodd i lawr a difwynodd

y deyrnas a'i phenaethiaid.

³Yn angerdd ei ddig torrodd

gyrn Israel i gyd;

tynnodd yn ôl ei ddeheulaw

wrth i'r gelyn ymosod;

llosgodd yn Jacob fel fflam dân

yn difa popeth o'i hamgylch.

⁴Fel gelyn paratôdd ei fwa,

safodd â'i ddeheulaw'n barod,

ac fel gwrthwynebwr fe laddodd

y cyfan oedd yn ddymunol i'r llygad;

tywalltodd ei lid fel tân

ar babell merch Seion.

⁵Y mae'r Arglwydd wedi troi'n elyn

ac wedi difetha Israel;

difethodd ei holl balasau,

a dinistrio'i hamddiffynfeydd;

gwnaeth i alar a gofid

gynyddu i ferch Jwda.

⁶Chwalodd ei babell fel chwalu gardd,

a dinistrio'r man cyfarfod;

gwnaeth yr ARGLWYDD i Seion anghofio

ei gŵyl a'i Saboth;

yn angerdd ei lid dirmygodd

frenin ac offeiriad.

⁷Gwrthododd yr Arglwydd ei allor,

a ffieiddio'i gysegr;

rhoddodd furiau ei phalasau

yn llaw'r gelyn;

gwaeddasant hwythau yn nhŷ'r ARGLWYDD

fel ar ddydd gŵyl.

⁸Yr oedd yr ARGLWYDD yn benderfynol

o ddinistrio mur merch Seion;

gosododd linyn mesur arni,

ac ni thynnodd yn ôl ei law rhag difetha.

Gwnaeth i wrthglawdd a mur alaru;

aethant i gyd yn wan.

⁹Suddodd ei phyrth i'r ddaear;

torrodd a maluriodd ef ei barrau.

Y mae ei brenin a'i phenaethiaid ymysg y cenhedloedd,

ac nid oes cyfraith mwyach;

ni chaiff ei phroffwydi

weledigaeth gan yr ARGLWYDD.

¹⁰Y mae henuriaid merch Seion

yn eistedd yn fud ar y ddaear,

wedi taflu llwch ar eu pennau

a gwisgo sachliain;

y mae merched ifainc Jerwsalem

wedi crymu eu pennau i'r llawr.

¹¹Dallwyd fy llygaid gan ddagrau;

y mae f'ymysgaroedd mewn poen.

Yr wyf yn tywallt fy nghalon allan

o achos dinistr merch fy mhobl,

ac am fod plant a babanod yn llewygu

yn strydoedd y ddinas.

¹²Yr oeddent yn gweiddi ar eu mamau,

“Ple cawn ni rawn a gwin?”—

wrth iddynt lewygu fel rhai clwyfedig

yn strydoedd y ddinas,

ac wrth iddynt ymladd am eu bywyd

ym mynwes eu mamau.

¹³Beth allaf ei ddweud o'th blaid,

a beth a ddychmygaf amdanat, ferch Jerwsalem?

I bwy y gallaf dy gyffelybu er mwyn dy gysur,

y forwyn, ferch Seion?

Y mae dy ddolur mor ddwfn â'r môr,

pwy a all dy iacháu?

¹⁴Yr oedd gweledigaethau dy broffwydi

yn gelwyddog a thwyllodrus;

ni fu iddynt ddatgelu dy gamwedd

er mwyn adfer dy lwyddiant;

yr oedd yr oraclau a roddasant iti

yn gelwyddog a chamarweiniol.

¹⁵Y mae pob un sy'n mynd heibio

yn curo'i ddwylo o'th achos;

y maent yn chwibanu ac yn ysgwyd eu pennau

ar ferch Jerwsalem:

“Ai hon yw'r ddinas a gyfrifid yn goron prydferthwch,

ac yn llawenydd yr holl ddaear?”

¹⁶Y mae dy holl elynion

yn gweiddi'n groch yn dy erbyn,

yn chwibanu ac yn ysgyrnygu dannedd;

dywedant, “Yr ydym wedi ei difetha;

dyma'r dydd yr oeddem yn disgwyl amdano;

yr ydym wedi cael ei weld!”

¹⁷Gwnaeth yr ARGLWYDD yr hyn a gynlluniodd;

cyflawnodd ei fwriad,

a drefnodd ers amser maith,

a dinistriodd yn ddiarbed;

gwnaeth i'r gelyn lawenhau o'th achos,

a dyrchafu corn dy wrthwynebwyr.

¹⁸Gwaedda ar yr Arglwydd,

O fur merch Seion;

tywallt ddagrau'n genllif ddydd a nos;

paid ag ymatal na rhoi gorffwys i'th lygaid.

¹⁹Cod, a gwaedda liw nos,

ar gychwyn pob gwyliadwriaeth;

tywallt dy galon fel dŵr

o flaen yr Arglwydd;

estyn dy ddwylo tuag ato

am fywyd dy blant,

sy'n llewygu gan newyn

ym mhen pob stryd.

²⁰Edrych, ARGLWYDD, a gwêl.

I bwy y gwnaethost hyn?

A yw'r gwragedd i fwyta'u hepil,

y plant y maent yn eu hanwesu?

A leddir offeiriad a phroffwyd

yng nghysegr yr Arglwydd?

²¹Gorwedd yr ifanc a'r hen

yn y llwch ar y strydoedd;

y mae fy merched a'm dynion ifainc

wedi syrthio trwy'r cleddyf;

lleddaist hwy yn nydd dy ddicter,

a'u difa'n ddiarbed.

²²Gelwaist ar fy ymosodwyr o bob cyfeiriad,

fel ar ddydd gŵyl;

nid oedd un yn dianc nac yn cael ei arbed

yn nydd dicter yr ARGLWYDD;

lladdodd fy ngelyn

bob un a anwesais ac a fegais.