Read the Bible

“Gwae Nebo, canys fe'i hanrheithiwyd!

Cywilyddiwyd a daliwyd Ciriathaim;

cywilyddiwyd Misgab, a'i difetha.

²Ni bydd gogoniant Moab mwyach;

yn Hesbon cynlluniwyd drwg yn eu herbyn:

‘Dewch, dinistriwn hi fel na bydd yn genedl!’

Distewir dithau, Madmen,

erlidia'r cleddyf di.

³Clyw waedd o Horonaim,

‘Anrhaith a dinistr mawr!’

⁴Dinistriwyd Moab;

clywir ei gwaedd hyd yn Soar.

⁵Canys dringant riw Luhith

dan wylo'n chwerw;

ac ar lechwedd Horonaim

clywir cri ddolefus dinistr.

⁶Ffowch, dihangwch am eich einioes,

fel y gwna'r asyn gwyllt yn yr anialwch.

⁷“Am i ti ymddiried yn dy weithredoedd

a'th drysorau dy hun,

cei dithau hefyd dy ddal;

â Cemos i ffwrdd i gaethglud,

ynghyd â'i offeiriaid a'i benaethiaid.

⁸Daw'r anrheithiwr i bob dinas,

ni ddihanga un ohonynt;

derfydd am y dyffryn, difwynir y gwastadedd,

fel y dywed yr ARGLWYDD.

⁹Rhowch garreg fedd ar Moab,

canys difodwyd hi'n llwyr;

gwnaed ei dinasoedd yn anghyfannedd,

heb breswylydd ynddynt.

¹⁰Melltith ar y sawl sy'n gwneud gwaith yr ARGLWYDD yn ddi-sut,

melltith ar bwy bynnag sy'n atal ei gleddyf rhag gwaed.

¹¹“Bu'n esmwyth ar Moab erioed;

gorffwysodd fel gwin ar ei waddod;

nis tywalltwyd o lestr i lestr;

nid aeth hi i gaethiwed.

Felly y cadwodd ei blas,

ac ni newidiodd ei sawr.

¹⁴“Pa fodd y dywedwch, ‘Cedyrn ŷm ni,

a gwŷr nerthol i ryfel’?

¹⁵Daeth anrheithiwr Moab a'i dinasoedd i fyny,

a disgynnodd y gorau o'i hieuenctid i'r lladdfa,”

medd y Brenin— ARGLWYDD y Lluoedd yw ei enw.

¹⁶“Daeth dinistr Moab yn agos,

ac y mae ei thrychineb yn prysuro'n gyflym.

¹⁷Galarwch drosti, bawb sydd o'i hamgylch,

bawb sy'n adnabod ei henw.

Gofynnwch, ‘Pa fodd y torrwyd y ffon gref

a'r wialen hardd?’

¹⁸Disgyn o'th ogoniant,

ac eistedd ar dir sychedig,

ti, breswylferch Dibon;

canys daeth anrheithiwr Moab yn dy erbyn,

a dinistrio d'amddiffynfeydd.

¹⁹Saf ar ymyl y ffordd, a gwêl,

ti, breswylferch Aroer;

gofyn i'r sawl sy'n ffoi ac yn dianc,

a dywed, ‘Beth a ddigwyddodd?’

²⁰Cywilyddiwyd Moab, a'i dinistrio;

udwch, a llefwch.

Mynegwch yn Arnon fod Moab yn anrhaith.

²⁶“Gwnewch hi'n feddw,

canys ymfawrygodd yn erbyn yr ARGLWYDD;

ymdrybaedded Moab yn ei chwydfa,

a bydded felly'n gyff gwawd.

²⁷Oni bu Israel yn gyff gwawd i ti,

er nad oedd ymysg lladron,

fel yr ysgydwit dy ben wrth sôn amdani?

²⁸“Cefnwch ar y dinasoedd, a thrigwch yn y creigiau,

chwi breswylwyr Moab;

byddwch fel colomen yn nythu

yn ystlysau'r graig uwch yr hafn.

²⁹Clywsom am falchder Moab,

ac un falch iawn yw hi—

balch, hy, ffroenuchel ac uchelgeisiol.

³⁰Mi wn,” medd yr ARGLWYDD, “ei bod yn haerllug;

y mae ei hymffrost yn gelwydd,

a'i gweithredoedd yn ffals.

³¹Am hynny fe udaf dros Moab;

llefaf dros Moab i gyd,

griddfanaf dros bobl Cir-heres.

³²Wylaf drosot yn fwy nag yr wylir dros Jaser,

ti, winwydden Sibma;

estynnodd dy gangau hyd y môr,

yn cyrraedd hyd Jaser;

ond rhuthrodd yr anrheithiwr ar dy ffrwythau

ac ar dy gynhaeaf gwin.

³³Bydd diwedd ar lawenydd a gorfoledd

yn y doldir ac yng ngwlad Moab;

gwnaf i'r gwin ddarfod o'r cafnau,

ac ni fydd neb yn sathru â bloddest—

bloddest nad yw'n floddest.

“Wele, bydd un fel eryr yn ehedeg,

ac yn lledu ei adenydd dros Moab;

⁴¹gorchfygir y dinasoedd,

ac enillir yr amddiffynfeydd,

a bydd calon dewrion Moab, y diwrnod hwnnw,

fel calon gwraig wrth esgor.

⁴²Difethir Moab o fod yn bobl,

canys ymfawrygodd yn erbyn yr ARGLWYDD.

⁴³Dychryn, ffos a magl

sydd yn dy erbyn, ti breswylydd Moab,”

medd yr ARGLWYDD.

⁴⁴“Y sawl a ffy rhag y dychryn,

fe syrth i'r ffos;

a'r sawl a gyfyd o'r ffos,

fe'i delir yn y fagl.

Dygaf yr holl bethau hyn arni, ar Moab, ym mlwyddyn ei chosb,”

medd yr ARGLWYDD.

⁴⁵“Gerllaw Hesbon y safant,

yn ffoaduriaid heb nerth;

canys aeth tân allan o Hesbon,

a fflam o blas Sihon,

ac yswyd talcen Moab

a chorun plant y cythrwfl.

⁴⁶Gwae di, Moab! Darfu am bobl Cemos;

cymerwyd dy feibion ymaith i gaethglud,

a'th ferched i gaethiwed.