Read the Bible

¹“Gwrandewch hyn, dŷ Jacob,

y rhai a elwir ar enw Israel,

sy'n tarddu o had Jwda,

sy'n tyngu yn enw'r ARGLWYDD

ac yn galw ar Dduw Israel,

heb fod yn onest na didwyll.

²Galwant eu hunain yn bobl y ddinas sanctaidd,

a phwyso ar Dduw Israel;

ARGLWYDD y Lluoedd yw ei enw.

³“Mynegais y pethau cyntaf erstalwm,

eu cyhoeddi â'm genau fy hun a'u gwneud yn hysbys;

ar drawiad gweithredais, a pheri iddynt ddigwydd.

⁴Gwyddwn dy fod yn ystyfnig,

a'th war fel gewyn haearn,

a'th dalcen fel pres;

⁵am hynny rhois wybod i ti erstalwm,

a'th hysbysu cyn iddynt ddigwydd,

rhag i ti ddweud, ‘Fy nelw a'u gwnaeth,

fy eilun a'm cerfddelw a'u trefnodd.’

⁶Clywaist a gwelaist hyn i gyd;

onid ydych am ei gydnabod?

Ac yn awr rwyf am fynegi i chwi bethau newydd,

pethau cudd na wyddoch ddim amdanynt.

⁷Yn awr y crëwyd hwy, ac nid erstalwm,

ac ni chlywaist ddim amdanynt cyn heddiw,

rhag i ti ddweud, ‘Roeddwn i'n gwybod.’

⁸Nid oeddit wedi clywed na gwybod;

erstalwm roedd dy glust heb agor;

oherwydd gwyddwn dy fod yn dwyllodrus i'r eithaf,

ac iti o'r bru gael yr enw o fod yn droseddwr.”

⁹“Er mwyn fy enw ateliais fy llid,

er mewn fy moliant ymateliais rhag dy ddifa.

¹⁰Purais di, ond nid fel arian;

profais di ym mhair cystudd.

¹¹Er fy mwyn fy hun y gwneuthum hyn;

a gânt halogi fy enw?

Ni roddaf fy anrhydedd i arall.”

¹²“Clyw fi, Jacob,

ac Israel, yr un a elwais:

Myfi yw;

myfi yw'r cyntaf, a'r olaf hefyd.

¹³Fy llaw a sylfaenodd y ddaear,

a'm deheulaw a daenodd y nefoedd;

pan alwaf arnynt, ufuddhânt ar unwaith.”

¹⁴“Dewch bawb at eich gilydd a gwrando;

pwy ohonynt a fynegodd hyn?

Yr un y mae'r ARGLWYDD yn ei hoffi

fydd yn cyflawni ei fwriad ar Fabilon ac ar had y Caldeaid.

¹⁵Myfi fy hun a lefarodd, myfi a'i galwodd;

dygais ef allan, a llwyddo ei ffordd.

¹⁶Dewch ataf, clywch hyn:

O'r dechrau ni leferais yn ddirgel;

o'r amser y digwyddodd, yr oeddwn i yno.”

Ac yn awr ysbryd yr Arglwydd DDUW

a'm hanfonodd i.

¹⁷Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD,

dy Waredydd, Sanct Israel:

“Myfi yw'r ARGLWYDD dy Dduw,

sy'n dy ddysgu er dy les,

ac yn dy arwain yn y ffordd y dylit ei cherdded.

¹⁸Pe bait wedi gwrando ar fy ngorchymyn,

byddai dy heddwch fel yr afon,

a'th gyfiawnder fel tonnau'r môr;

¹⁹a byddai dy had fel y tywod,

a'th epil fel ei raean,

a'u henw heb ei dorri ymaith na'i ddileu o'm gŵydd.”

²⁰Ewch allan o Fabilon, ffowch oddi wrth y Caldeaid;

mynegwch hyn gyda bloedd gorfoledd,

cyhoeddwch ef, a'i hysbysu hyd gyrrau'r ddaear;

dywedwch, “Yr ARGLWYDD a waredodd ei was Jacob.”

²¹Nid oedd arnynt syched

pan arweiniodd hwy yn y lleoedd anial;

gwnaeth i ddŵr lifo iddynt o'r graig;

holltodd y graig a phistyllodd y dŵr.

²²“Nid oes llwyddiant i'r annuwiol,” medd yr ARGLWYDD.