Read the Bible

¹“Rhowch sylw astud i mi, chwi ynysoedd,

bydded i'r bobl nesáu;

bydded iddynt nesáu a llefaru;

down ynghyd i farn.

²“Pwy sy'n codi un o'r dwyrain,

a buddugoliaeth yn ei gyfarfod bob cam?

Y mae'n bwrw cenhedloedd i lawr o'i flaen,

ac yn darostwng brenhinoedd.

Y mae'n eu gwneud fel llwch â'i gleddyf,

fel us yn chwyrlïo â'i fwa.

³Y mae'n eu hymlid, ac yn tramwyo'n ddiogel

ar hyd llwybr na throediodd o'r blaen.

⁴Pwy a wnaeth ac a gyflawnodd hyn,

a galw'r cenedlaethau o'r dechreuad?

Myfi, yr ARGLWYDD, yw'r dechrau,

a myfi sydd yno yn y diwedd hefyd.”

⁵Gwelodd yr ynysoedd, ac ofni;

daeth cryndod ar eithafion byd;

daethant, a nesáu.

⁶Y mae pawb yn helpu ei gilydd,

a'r naill yn dweud wrth y llall, “Ymgryfha.”

⁷Y mae'r crefftwr yn annog yr eurych,

a'r un sy'n llyfnhau â'r morthwyl

yn annog yr un sy'n taro ar yr eingion;

y mae'n dyfarnu bod y sodro'n iawn,

ac yn sicrhau'r ddelw â hoelion rhag iddi symud.

⁸“Ti, Israel, yw fy ngwas;

ti, Jacob, a ddewisais,

had Abraham, f'anwylyd.

⁹Dygais di o bellteroedd byd,

a'th alw o'i eithafion,

a dweud wrthyt, ‘Fy ngwas wyt ti;

rwyf wedi dy ddewis ac nid dy wrthod.’

¹⁰Paid ag ofni, yr wyf fi gyda thi;

paid â dychryn, myfi yw dy Dduw.

Cryfhaf di a'th nerthu,

cynhaliaf di â llaw dde orchfygol.

¹¹Yn awr cywilyddir a gwaradwyddir

pob un sy'n digio wrthyt;

bydd pob un sy'n ymrafael â thi

yn mynd yn ddim ac yn diflannu.

¹²Byddi'n chwilio am y rhai sy'n ymosod arnat,

ond heb eu cael;

bydd pob un sy'n rhyfela yn dy erbyn

yn mynd yn ddim, ac yn llai na dim.

¹³Canys myfi, yr ARGLWYDD dy Dduw,

sy'n gafael yn dy law dde,

ac yn dweud wrthyt, ‘Paid ag ofni,

yr wyf fi'n dy gynorthwyo.’

¹⁴“Paid ag ofni, ti'r pryfyn Jacob,

na thithau'r lleuen Israel;

byddaf fi'n dy gynorthwyo,” medd yr ARGLWYDD,

Sanct Israel, dy Waredydd.

¹⁵“Yn awr, fe'th wnaf yn fen ddyrnu—

un newydd, ddanheddog a miniog;

byddi'n dyrnu'r mynyddoedd a'u malu,

ac yn gwneud y bryniau fel us.

¹⁶Byddi'n eu nithio, a'r gwynt yn eu chwythu i ffwrdd,

a'r dymestl yn eu gwasgaru.

Ond byddi di'n llawenychu yn yr ARGLWYDD

ac yn ymhyfrydu yn Sanct Israel.

¹⁷“Pan fydd y tlawd a'r anghenus yn chwilio am ddŵr, heb ei gael,

a'u tafodau'n gras gan syched,

byddaf fi, yr ARGLWYDD, yn eu hateb;

ni fyddaf fi, Duw Israel, yn eu gadael.

¹⁸Agoraf afonydd ar ben y moelydd,

a ffynhonnau yng nghanol y dyffrynnoedd;

gwnaf y diffeithwch yn llynnoedd,

a'r crastir yn ffrydiau dyfroedd.

¹⁹Plannaf yn yr anialwch gedrwydd,

acasia, myrtwydd ac olewydd;

gosodaf ynghyd yn y diffeithwch

ffynidwydd, ffawydd a phren bocs.

²⁰Felly cânt weld a gwybod,

ystyried ac amgyffred

mai llaw'r ARGLWYDD a wnaeth hyn,

ac mai Sanct Israel a'i creodd.”

²¹“Gosodwch eich achos gerbron,” medd yr ARGLWYDD.

“Cyflwynwch eich dadleuon,” medd brenin Jacob.

²²“Bydded iddynt ddod a hysbysu i ni

beth sydd i ddigwydd.

Beth oedd y pethau cyntaf? Dywedwch,

er mwyn inni eu hystyried,

a gwybod eu canlyniadau;

neu dywedwch wrthym y pethau sydd i ddod.

²³Mynegwch y pethau a ddaw ar ôl hyn,

inni gael gwybod mai duwiau ydych;

gwnewch rywbeth, da neu ddrwg,

er mwyn i ni gael braw ac ofni trwom.

²⁴Yn wir, nid ydych chwi'n ddim,

ac nid yw'ch gwaith ond diddim.

Ffieiddbeth yw'r un sy'n eich dewis.

²⁵“Codais un o'r gogledd, ac fe ddaeth,

un o'r dwyrain, ac fe eilw ar f'enw;

y mae'n sathru rhaglawiaid fel pridd,

ac fel crochenydd yn sathru clai.

²⁶Pwy a fynegodd hyn o'r dechreuad, inni gael gwybod,

neu ei ddweud ymlaen llaw, inni gael ei ategu?

Nid oes neb wedi dweud na mynegi dim,

ac ni chlywodd neb eich ymadrodd.

²⁷Gosodaf un i lefaru'n gyntaf wrth Seion,

ac i gyhoeddi newyddion da i Jerwsalem.

²⁸Pan edrychaf, nid oes neb yno;

nid oes cynghorwr yn eu plith

a all ateb pan ofynnaf.

²⁹Yn wir, nid ydynt i gyd ond dim;

llai na dim yw eu gwaith,

gwynt a gwagedd yw eu delwau.”