Read the Bible

²Yn y dyddiau diwethaf bydd mynydd tŷ'r ARGLWYDD

wedi ei osod yn ben ar y mynyddoedd

ac yn uwch na'r bryniau.

Dylifa'r holl genhedloedd ato,

³a daw pobloedd lawer, a dweud,

“Dewch, esgynnwn i fynydd yr ARGLWYDD,

i deml Duw Jacob;

bydd yn dysgu i ni ei ffyrdd,

a byddwn ninnau'n rhodio yn ei lwybrau.”

Oherwydd o Seion y daw'r gyfraith,

a gair yr ARGLWYDD o Jerwsalem.

⁴Barna ef rhwng cenhedloedd,

a thorri'r ddadl i bobloedd lawer;

curant eu cleddyfau'n geibiau,

a'u gwaywffyn yn grymanau.

Ni chyfyd cenedl gleddyf yn erbyn cenedl,

ac ni ddysgant ryfel mwyach.

⁵Tŷ Jacob, dewch, rhodiwn yng ngoleuni'r ARGLWYDD.

⁶Gwrthodaist dŷ Jacob, dy bobl,

oherwydd y maent yn llawn dewiniaid o'r dwyrain,

a swynwyr fel y Philistiaid,

ac y maent yn gwneud cyfeillion o estroniaid.

⁷Y mae eu gwlad yn llawn o arian ac aur,

ac nid oes terfyn ar eu trysorau;

y mae eu gwlad yn llawn o feirch,

ac nid oes terfyn ar eu cerbydau;

⁸y mae eu gwlad yn llawn o eilunod;

ymgrymant i waith eu dwylo,

i'r hyn a wnaeth eu bysedd.

⁹Am hynny y gostyngir y ddynoliaeth,

ac y syrth pob un—

paid â maddau iddynt.

¹⁰Ewch i'r graig, ymguddiwch yn y llwch

rhag ofn yr ARGLWYDD, a rhag ysblander ei fawrhydi ef.

¹¹Fe syrth uchel drem y ddynoliaeth,

a gostyngir balchder pob un;

yr ARGLWYDD yn unig a ddyrchefir

yn y dydd hwnnw.

¹²Canys y mae gan ARGLWYDD y Lluoedd ddydd

yn erbyn pob un balch ac uchel,

yn erbyn pob un dyrchafedig ac uchel,

¹³yn erbyn holl gedrwydd Lebanon,

sy'n uchel a dyrchafedig;

yn erbyn holl dderi Basan,

¹⁴yn erbyn yr holl fynyddoedd uchel

ac yn erbyn pob bryn dyrchafedig;

¹⁵yn erbyn pob tŵr uchel

ac yn erbyn pob magwyr gadarn;

¹⁶yn erbyn holl longau Tarsis

ac yn erbyn yr holl gychod pleser.

¹⁷Yna fe ddarostyngir uchel drem y ddynoliaeth,

ac fe syrth balchder y natur ddynol.

Yr ARGLWYDD yn unig a ddyrchefir

yn y dydd hwnnw.

¹⁸Â'r eilunod heibio i gyd.

¹⁹Â pawb i holltau yn y creigiau

ac i dyllau yn y ddaear,

rhag ofn yr ARGLWYDD, a rhag ysblander ei fawrhydi ef,

pan gyfyd i ysgwyd y ddaear.

²⁰Yn y dydd hwnnw bydd pobl

yn taflu eu heilunod arian

a'r eilunod aur a wnaethant i'w haddoli,

yn eu taflu i'r tyrchod daear a'r ystlumod;

²¹ac yn mynd i ogofeydd yn y creigiau

ac i holltau yn y clogwyni,

rhag ofn yr ARGLWYDD, a rhag ysblander ei fawrhydi ef,

pan gyfyd i ysgwyd y ddaear.

²²Peidiwch â gwneud dim â meidrolyn

sydd ag anadl yn ei ffroenau,

canys pa werth sydd iddo?