Read the Bible

O fel y darfu'r gorthrymwr

ac y peidiodd ei orffwylltra!

⁵Drylliodd yr ARGLWYDD ffon yr annuwiol

a gwialen y llywiawdwyr,

⁶a fu'n taro'r bobloedd mewn dig,

heb atal eu hergyd,

ac yn sathru'r bobloedd mewn llid

a'u herlid yn ddi-baid.

⁷Daeth llonyddwch i'r holl ddaear, a thawelwch;

ac y maent yn gorfoleddu ar gân.

⁸Y mae hyd yn oed y ffynidwydd yn ymffrostio yn dy erbyn,

a chedrwydd Lebanon hefyd, gan ddweud,

“Er pan fwriwyd di ar dy orwedd

ni chododd neb i'n torri ni i lawr.”

⁹Bydd Sheol isod yn cynhyrfu drwyddi

i'th dderbyn pan gyrhaeddi;

bydd yn cyffroi'r cysgodion i'th gyfarfod,

pob un a fu'n arweinydd ar y ddaear;

gwneir i bob un godi oddi ar ei orsedd,

sef pob un a fu'n frenin ar y cenhedloedd.

¹⁰Bydd pob un ohonynt yn ymateb,

ac yn dy gyfarch fel hyn:

“Aethost tithau'n wan fel ninnau;

yr wyt yr un ffunud â ni.”

¹¹Dygwyd dy falchder i lawr yn Sheol,

yn sŵn miwsig dy nablau;

oddi tanat fe daenir y llyngyr,

a throsot y mae'r pryfed yn gwrlid.

¹²O fel y syrthiaist o'r nefoedd,

ti, seren ddydd, fab y wawr!

Fe'th dorrwyd i'r llawr,

ti, a fu'n llorio'r cenhedloedd.

¹³Dywedaist ynot dy hun, “Dringaf fry i'r nefoedd,

dyrchafaf fy ngorsedd yn uwch na'r sêr uchaf;

eisteddaf ar y mynydd cynnull

ym mhellterau'r Gogledd.

¹⁴Dringaf yn uwch na'r cymylau;

fe'm gwnaf fy hun fel y Goruchaf.”

¹⁵Ond i lawr i Sheol y'th ddygwyd,

i lawr i ddyfnderau'r pwll.

¹⁶Bydd y rhai a'th wêl yn synnu

a phendroni drosot, a dweud,

“Ai dyma'r un a wnaeth i'r ddaear grynu,

ac a ysgytiodd deyrnasoedd?

¹⁷Ai hwn a droes y byd yn anialwch,

a dinistrio'i ddinasoedd

heb ryddhau ei garcharorion i fynd adref?”

¹⁸Gorwedd holl frenhinoedd y cenhedloedd mewn anrhydedd,

pob un yn ei le ei hun;

¹⁹ond fe'th fwriwyd di allan heb fedd,

fel erthyl a ffieiddir;

fe'th orchuddiwyd â chelanedd

wedi eu trywanu â chleddyf,

ac yn disgyn i waelodion y pwll,

fel cyrff wedi eu sathru dan draed.

²⁰Ni chei dy gladdu mewn bedd fel hwy,

oherwydd difethaist dy dir a lleddaist dy bobl.

Nac enwer byth mwy hil yr annuwiol;

²¹darparwch laddfa i'w blant,

oherwydd drygioni eu hynafiaid,

rhag iddynt godi ac etifeddu'r tir

a gorchuddio'r byd â dinasoedd.

²²“Codaf yn eu herbyn,”

medd ARGLWYDD y Lluoedd,

“a dinistrio enw Babilon a'r gweddill sydd ynddi,

yn blant a phlant i blant,”

medd yr ARGLWYDD.

²³“A gwnaf hi'n gynefin i aderyn y bwn,

yn gors ddiffaith,

ac ysgubaf hi ag ysgubell distryw,”

medd ARGLWYDD y Lluoedd.

²⁴Tyngodd ARGLWYDD y Lluoedd,

“Fel y cynlluniais y bydd,

ac fel y bwriedais y digwydd;

²⁵drylliaf Asyria yn fy nhir,

mathraf hi ar fy mynyddoedd;

symudir ei hiau oddi arnat

a'i phwn oddi ar dy gefn.

²⁶Hwn yw'r cynllun a drefnwyd i'r holl ddaear,

a hon yw'r llaw a estynnwyd dros yr holl genhedloedd.

²⁷Oherwydd ARGLWYDD y Lluoedd a gynlluniodd;

pwy a'i diddyma?

Ei law ef a estynnwyd;

pwy a'i try'n ôl?”

²⁹Paid â llawenychu, Philistia gyfan,

am dorri'r wialen a'th drawodd;

oherwydd o wreiddyn y sarff fe gyfyd gwiber,

a bydd ei hepil yn sarff wenwynig wibiog.

³⁰Caiff y tlawd bori yn fy nolydd

a'r anghenus orwedd yn dawel;

ond lladdaf dy wreiddyn â newyn,

a dinistriaf y rhai sy'n weddill ohonot.

³¹Uda, borth! Gwaedda, ddinas!

Y mae Philistia gyfan mewn gwewyr.

Y mae mwg yn dod o'r gogledd,

ac nid oes neb yn ei rengoedd yn llusgo.

³²Beth yw'r ateb i gennad y bobl?

“Gwnaeth yr ARGLWYDD Seion yn ddiogel,

ac ynddi y caiff trueiniaid ei bobl loches.”