Read the Bible

¹Gwae'r rhai a wnânt ddeddfau anghyfiawn

a deddfu gormes yn ddi-baid;

²i droi'r tlodion oddi wrth farn,

ac amddifadu'r anghenus o blith fy mhobl o'u hawliau;

i wneud gweddwon yn ysbail iddynt

a'r rhai amddifad yn anrhaith.

³Beth a wnewch yn nydd y dial,

yn y dinistr a ddaw o bell?

At bwy y ffowch am help?

Ple y gadewch eich cyfoeth,

⁴i osgoi crymu ymhlith y carcharorion

a syrthio ymhlith y lladdedigion?

Er hynny, ni throdd ei lid ef,

ac y mae'n dal i estyn allan ei law.

⁵“Gwae Asyria, gwialen fy llid;

hi yw ffon fy nigofaint.

⁶Anfonaf hi yn erbyn cenedl annuwiol,

a rhof orchymyn iddi yn erbyn pobl fy nicter,

i gymryd ysbail ac i anrheithio,

a'u mathru dan draed fel baw'r heolydd.

⁷Ond nid yw hi'n amcanu fel hyn,

ac nid yw'n bwriadu felly;

canys y mae ei bryd ar ddifetha

a thorri ymaith genhedloedd lawer.

⁸Fe ddywed,

‘Onid yw fy swyddogion i gyd yn frenhinoedd?

⁹Onid yw Calno fel Carchemis,

a Hamath fel Arpad,

a Samaria fel Damascus?’

¹⁰Fel yr estynnais fy llaw hyd at deyrnasoedd eilunod,

a oedd â'u delwau'n amlach na rhai Jerwsalem a Samaria,

¹¹ac fel y gwneuthum i Samaria ac i'w delwau hi,

oni wnaf felly hefyd i Jerwsalem a'i heilunod?”

¹³“Yn fy nerth fy hun y gwneuthum hyn,

a thrwy fy noethineb, pan oeddwn yn cynllunio.

Symudais ffiniau cenhedloedd,

ysbeiliais eu trysorau;

fel tarw bwriais i lawr y trigolion.

¹⁴Cefais hyd i gyfoeth y bobl fel nyth;

ac fel y bydd dyn yn casglu wyau wedi eu gadael,

felly y cesglais innau bob gwlad ynghyd;

nid oedd adain yn symud

na phig yn agor i glochdar.”

¹⁵A ymffrostia'r fwyell yn erbyn y cymynwr?

A ymfawryga'r llif yn erbyn yr hwn a'i tyn?

Fel pe bai gwialen yn ysgwyd yr un sy'n ei chwifio,

neu ffon yn trin un nad yw'n bren!

¹⁶Am hynny bydd yr Arglwydd, ARGLWYDD y Lluoedd,

yn anfon clefyd i nychu ei ryfelwyr praff,

a than ei ogoniant fe gyfyd twymyn

fel llosgiad tân.

¹⁷Bydd Goleuni Israel yn dân

a'i Un Sanctaidd yn fflam;

fe lysg ac fe ysa

ei ddrain a'i fieri mewn un dydd.

¹⁸Fe ddifoda ogoniant ei goedwig a'i ddoldir,

fel claf yn nychu, yn enaid a chorff.

¹⁹A bydd gweddill prennau ei goedwig mor brin

nes y bydd plentyn yn gallu eu cyfrif.

²¹Bydd gweddill yn dychwel, gweddill Jacob,

at Dduw sydd yn gadarn.

²²Canys, er i'th bobl Israel fod fel tywod y môr,

gweddill yn unig fydd yn dychwel.

Cyhoeddwyd dinistr, yn gorlifo mewn cyfiawnder.

²³Canys bydd yr Arglwydd, ARGLWYDD y Lluoedd,

yn gwneud dinistr terfynol

yng nghanol yr holl ddaear.

²⁷Yn y dydd hwnnw

symudir ei faich oddi ar dy ysgwydd,

a dryllio'i iau oddi ar dy war.

Esgynnodd o Rimmon,

²⁸daeth at Aiath,

tramwyodd drwy Migron,

rhoddodd ei gelfi i'w cadw yn Michmas;

²⁹aethant dros Maabara

ac aros dros nos yn Geba.

Dychrynodd Rama, arswydodd Gibea Saul.

³⁰Bloeddia'n groch, Bath-galim;

gwrando arni, Lais; ateb hi, Anathoth.

³¹Y mae Madmena ar ffo,

a phobl Gebim yn chwilio am nodded.

³²Heddiw y mae'n sefyll yn Nob,

ac yn cau ei ddwrn yn erbyn mynydd merch Seion,

bryn Jerwsalem.

³³Wele yr Arglwydd, ARGLWYDD y Lluoedd,

yn cymynu'r prennau yn frawychus;

torrir ymaith y rhai talgryf,

a chwympir y rhai uchel.

³⁴Tyr â bwyell lwyni'r goedwig,

a syrth Lebanon a'i choed cadarn.